Na 41 jaar terug naar roots

Het was een complete verrassing voor Daniël Clarysse. 'Het was wel even schrikken toen hij bij ons in de Brugsestraat aanbelde. Een onbekende die half Nederlands, half Engels sprak vroeg mij of Godelieve Allemeersch op dit adres woonde. Maar die onbekende bleek spoedig een bekende te zijn. Het was namelijk mijn neef Freddy Meulemeester met zijn vrouw Jane Wojcieskowsky die voor het eerst na 41 jaar terug in zijn geboorteland was.'

Het echtpaar Lucien Meulemeester-Simonne Allemeersch, zus van Godelieve Allemeersch vertrok in 1966 met hun drie zoons naar Ontario-Dehli in Canada, toen nog het hart van de tabaksteelt. Het echtpaar ging hun ouders achterna die al 15 jaar in Canada woonden. In Canada werkte Freddy eerst een aantal jaren in de bouw, ook bij zijn vader die ondertussen ook zelfstandige geworden was. 'Ik heb mijn nieuwe taal op de traveaux geleerd', zegt Freddy Meulemeester.

Maar metsen was zijn ding niet en hij schoolde zich bij in de fotografie. Nu is hij een gewaardeerd fotograaf in West-Ontario, waar hij al enkele prijzen behaalde. Hij is ook voorzitter van de West-Ontario Branch of the Professional Photographers of Ontario. Je kunt zijn site bekijken op www.fredsphoto.on.ca. Volgens hem verschilt het leven in Canada niet zo heel veel van dat in België. Maar fietsen die vind je bijna niet in Canada. Er is eenvoudig geen plaats voor de fiets op de weg en zich verplaatsen met de fiets is gevaarlijk en ook de afstanden zijn te groot. De tabakskweek in de streek is veel afgenomen en de tabacco-farmers zijn nu overgeschakeld op de kweek van ginseng.'

Tijdens zijn verblijf in de streek maakte hij een nostalgische rondrit door Zedelgem, de wijk 'tVeld in Aartrijke, waar het gezin woonde in het hoekhuisje voorbij het zijstraatje aan café Tirol en door de wijk Berg op Zoom in Torhout waar Freddy met zijn ouders woonde net voor zijn vertrek naar Canada. Zijn vroegere ouderlijke woonst in Torhout vond hij onmiddellijk terug. Hij bezocht ook Oostende en aan de trap liet hij de garnalen, de wulken en de droogvis heerlijk smaken. Ook Brugge was voor hem een onbekende stad. In zijn jonge jaren was het geen gewoonte om naar de stad te gaan, alles werd gekocht in de buurtwinkel.

Zijn moedertaal is hij niet volledig vergeten en zijn moeder koesterde wel lange tijd het West-Vlaams. In de beginjaren na de emigratie kwam er maandelijks briefwisseling met de familie uit België, maar met de jaren kwam daar sleet op. Later kwam er enkel nog met nieuwjaar een kaartje en met de jaren vergat iedereen de familie, tot vorige week. Dat het druk was ten huize van Godelieve Allemeersch en Daniël Clarisse, dat spreekt vanzelf want iedereen wilde kennis maken met de verloren familieleden uit het verre Canada. Er zijn trouwens al plannen gemaakt voor een nieuwe ontmoeting.