Wat is het leven van een student tijdens de vakantie toch zàlig. Het vaste patroon van de dag is weg, en dat vind ik meer dan positief. Niet elke dag meer een vast uur om op te staan. Niet altijd thuiskomen van school en weer achter dat bureau moeten kruipen. Véél later kunnen gaan slapen. De vrijheid hebben te doen waar je zin in hebt.
Tijdens de vakantie ruk ik me gewoon even uit de drukke “moet moet” maatschappij en geniet ik van de simpele en mooie momenten. Zo laad ik mijn batterijtje op om er weer tegenaan te kunnen gaan tot aan de kerstvakantie.
En ja, ik bracht tijdens mijn vakantie veel tijd door in de winkelstraten. Bij het begin van de vakantie trok ik naar Antwerpen om te zien of de winkels daar iets meer aanbieden. Buiten het vuile _ een extreem stort _ en het absurde _ twee of drie winkels telkens van dezelfde keten _ is het gelijkaardig aan de winkelfaciliteiten in onze streek. Is een stort aangenaam om in te winkelen? Neen! Ik had het gevoel dat ik mijn kledingstukken vantussen een hoop schroot haalde. En verschillende winkels van een bepaalde winkelketen is ook al even nutteloos. De Meir is langer dan de Veldstraat, maar je vindt er wel ongeveer hetzelfde; groot bedrog dus!
Moraal van het verhaal: wij Lochristinaren hebben écht niet te klagen met de winkels in Gent en Sint-Niklaas zo dicht bij ons.
Maar toch stort of niet kleren vond ik. Zo ben ik de trotse eigenaar van een nieuwe rok, broek en handtas. Ik zie vele onder jullie nu al denken ‘3 nieuwe exemplaren, is dat haar fameuze “make-over”?’.
Wel, ik heb zo mijn eigen “dress-rules”, bij deze vertel ik één heel belangrijke. Ik vind dat je altijd het accent moet leggen op één van je kledingstukken. Draag je een rok met bedrukkingen? Dan leg je daarop de nadruk. Het is de bedoeling dat je er dan een basic truitje, bloesje, topje, ... in een effen kleur op draagt. Moest je op je bedrukte rok een topje met bloemetjes dragen, word je volledig verblind en weet je niet waarnaar eerst kijken, met schele ogen tot gevolg. Mijn nieuwe rok is ook een rok met bedrukkingen. Ik draag mijn coltruitjes niet graag meer op mijn jeans, maar op mijn rok met motiefjes past ze als gegoten. Zo heb je al meteen een heel nieuwe look. Je hoeft dus niet altijd 20 paar nieuwe kledingstukken te kopen om mooie combinaties te maken. Moraal van het verhaal: goed combineren is dus de boodschap.
Maar ik was mijn gehele look beu. Ook mijn haarstijl was al lang achterhaald, iedereen heeft mijn ex-kapsel op hun kruin staan. Dus trok ik ook naar de kapper. Lange haarlokken vlogen er af. Maar spijt? Neen. Stress? Neen. Ik was mijn lang en vormloos haar zo beu dat ik alleen maar met vreugde kon toekijken hoe de lange slierten van mijn haar werden geknipt. Ik had zelfs het gevoel dat vooral de kapster twijfelde. Toen ze wou beginnen met knippen vroeg ze “ben je zeker? Er zal véél af zijn hé?”, “jaja, doe maar” “Dan knip ik het er allemaal af hé? Oké, nu is het te laat”. Er verscheen een glimlach van opluchting op mijn gezicht. Eenmaal geknipt en gedroogd keek ze naar mij met een vertwijfeld gezicht en zei; “Het zal aanpassen worden”. Omwille van het uiterlijke uitzicht heb ik mij zelfs geen seconde moeten aanpassen. Wel op gebied van borstelen en wassen. Zo weinig haar opeens op mijn kruin. Het is allemaal nog even gewoon worden. Tegenwoordig wordt ook mijn nek geborsteld, met rode strepen tot gevolg! Maar ik heb absoluut geen spijt, en ik ben blij dat ik het aangedurfd heb, na zolang als een grijze muis rond te lopen. Moraal van het verhaal: Twijfel geen eeuwen over je kapsel. Ben je het beu? Zet er de schaar in!
Ziezo, na al deze moralen zit mijn verhaal er op. Ik voel me weer goed in mijn vel en ga kleurrijk (letterlijk en figuurlijk) de winter tegemoet. Op een koude, gezellige én kleurrijke winter!
Liesbeth Bruyneel
Heeft ook een eigen blog.
Foto Laurent-Jonathan Meyvaert. Heeft ook een eigen blog.
En een eigen website.