Gelukkig weerzien na de bevalling

Bülent Samanli en zijn team hebben gedurende twee jaar een dertigtal koppels in het universitair ziekenhuis van Gent en thuis gevolgd. De docuserie toont wat veel koppels ervoor over hebben om hun kinderwens te vervullen. Dat loopt immers niet altijd van een leien dakje en soms moet de medische wetenschap een handje toesteken, onder meer via proefbuisbevruchtingen en kunstmatige inseminaties. Het leven zoals het begint toont het hele traject en brengt zo een mix van objectieve informatie en diepmenselijke emoties.

Omdat de waarderingcijfers voor de reeks toen bijzonder hoog waren, wilde Eén Het leven zoals het begint toch opnieuw uitzenden. Maar dat vond Bülent Samanli niet zo'n goed idee. ,,Ik wou er een meerwaarde aan geven door die mensen opnieuw op te zoeken en samen terug te kijken op de hoogtepunten van die zeer emotionele periode, die bij veel koppels toch sporen heeft nagelaten'', legt Samanli uit. ,,Maar dat doen we zonder de spanning van het oorspronkelijke verhaal onderuit te halen. De structuur van de reeks wordt behouden.''

Toch was niet iedereen zo maar bereid om aan het programma mee te werken. ,,Dat opnieuw geconfronteerd worden met die intense en zeer belastende periode in hun leven, lag bij sommige koppels moeilijk'', zegt Samanli. ,,Maar ze apprecieerden het wel dat we ze opnieuw gecontacteerd hebben om te horen hoe het nu gaat.''

In vele verhalen zie je ook onverwachte wendingen. ,,Een jong koppel is intussen gescheiden'', weet Samanli. En er is ook het verhaal van een vrouw die na 13 jaar kinderloosheid toch spontaan zwanger werd. Ze kreeg een dochtertje, maar na een paar weken werd er in de hersenen een zeldzame tumor vastgesteld.

Sommige van die kinderen zijn intussen al vier jaar en gaan naar de kleuterklas. Gelukkig is het voor de meeste koppels een positief verhaal en voel je hoe gelukkig ze zijn. ,,Het was ook voor mij een heel mooi weerzien'', zegt Bülent Samanli.

(lb)