Mia Gevaert schrijft beste Belgische tuinboek

,,De titel van mijn boek is een directe verwijzing naar mijn tuin'', zegt Mia Gevaert. ,,Een gedeelte ligt in volle zon en is een heuse zomertuin, een tweede deel gaat schuil onder de bomen en is eerder een bostuin.''

De oppervlakte van De Roobaard in Ruddervoorde is niet gering: 2,5 hectaren. Er werd nooit een plan voor getekend. Aan de ervaring van twee vorige tuinen had Mia genoeg. ,,Met bamboestokjes en touwtjes heb ik hem vorm gegeven. Er was maar weinig om rekening mee te houden. Die grote perelaar daar (wijst naar de binnentuin) was de enige boom met betekenis.''

Na net geen elf jaar is De Roobaard een referentie geworden, een heus paradijs met planten geschikt volgens hun eigen voorkeur: zonminnende planten in de binnentuin, planten voor een droge bodem op een verhoogd bed waar ooit een potstal stond, vochtminnende planten bij wat ooit een veedrinkpoel was. Het werd een plek waar iedereen tuin- en plantenwijsheid mag komen opdoen.

Tips voor iedereen

Mia kent alle planten in de tuin met naam, toenaam, kenmerken en ook met hun kleine hebbelijkheden. ,,Ik ben geen plantenverzamelaarster. Ik noem mezelf een plants woman , omdat ik veel van planten houd en ze kies op basis van uitstraling, botanische waarde en ook toepasbaarheid in mijn tuin.''

Bijna elke plant uit haar tuin wordt in het boek beschreven, van Acanthus hungaricus tot Zigadenus elegans, veelal met tips en raadgevingen voor een maximaal succes in elke tuin. Zo wordt de in 1888 ontwikkelde roos Marie Pivac geroemd omdat ze nooit sporen van ziekte vertoont, met een aangepaste snoei vrij laag kan gehouden worden en van de zomer tot ver in de herfst bloeit met rozen in blosroze kleur.

Met werkhanden

Mia leert ons dat een rozenpergola ruim bemeten moet zijn om niet kneuterig over te komen, dat alleen de Rosa wichuraiana en multiflora goede pergolarozen zijn omdat ze voldoende soepele takken hebben.

Over de flox - haar lievelingsplant - lees je dat je ze vaak moet verplanten: ,,Een flox werkt zich omhoog en vormt tussen zijn wortels en stengels een hard droog heuveltje waarin geen vocht of voeding meer kan doordringen. Je moet de plant eens om de twee tot drie jaar rooien en helemaal schoonmaken. Je moet ze drastisch ontdoen van alle oude wortels en dood materiaal tot er maximaal drie centimeter wortellengte overblijft. Die plantjes zet je dan terug uit op een nieuwe, voedzame, vochthoudende en toch waterdoorlatende plek.''

Leerrijk is ook het hoofdstuk over de grassenborder. ,,Een manier om grassen op een manifeste manier in de tuin te brengen, zonder dat dit deel van de tuin er in de zomer nogal kleurloos bij zou liggen.'' Haar oplossing: een combinatie van grassoorten met crocosmia en kniphofia, maar ook met Verbena bonariensis en dille ze ter plaatse uitzaaide.

Mia is ook niet te trots om haar mislukkingen toe te geven: een treurwilg die te groot uitgroeide voor zijn plantplaats, de prunussen die aan schimmelziekte ten onder gingen en haar voortdurende gevecht tegen het hoge grondwater in de bostuin, dat het leven kostte aan een tulpenboom en kornoeljesoorten.

Tussen dat alles door houdt ze een sterk pleidooi voor respect voor de natuur en meer natuurlijkheid in de tuin. ,,Iets dat stijl en structuur niet uitsluit. Integendeel. Hoe klein je tuin ook is, als een vogel er in een struik kan broeden of een pad er zijn habitat in vindt, dan heb je al voor een stukje aan natuurbescherming gedaan.''

,,Een tuin van licht en schaduw'', Mia Gevaert, foto's Albert Lauwers, uitg. Lannoo. Op afspraak kan De Roobaard worden bezocht door groepen van minimaal 10 personen. Tel. 050-28.03.22 en www.epimedium.be (doorklikken op 'De Roobaard')