Op fietssafari door Kopenhagen

Het valt ons al onmiddellijk op als we uit het Centraal Station komen. De strijd van de zwakke weggebruiker tegen koning auto is hier niet hopeloos. Fietsers beschikken tot in het stadscentrum over brede afgescheiden boulevards. Geen wonder dat de Denen massaal voor de fiets kiezen in het woon-werkverkeer en dat fietskoeriers er deel uitmaken van het vaste straatbeeld. De brede straten en pleinen van Kopenhagen zorgen er bovendien voor dat je geen last hebt van uitlaatgassen. Dat is een prettig begin.

Wij beschikken dankzij Belgian Biking over een uitstekend stel fietsen. Mocht je minder goed voorbereid in de Deense hoofdstad stranden, dan kan je nog altijd één van de 2.500 kleurige stadsfietsen oppikken die je overal in de stad tegenkomt. Dat gaat zoals de winkelkarretjes bij ons: een muntstuk van 20 kronen inwerpen en weg ben je. Als je tocht erop zit en je de fiets terug inlevert in één van 110 parkings, krijg je je borg terug. Ben je in een luie bui, dan laat je je gewoon rondrijden in een oosterse ricksaw-fietstaxi. Voor 260 kronen laat een student je al trappend de leukste plekjes van het oude Kopenhagen zien.

Tivoli

Maar wij trappen dus zelf en beginnen aan het Tivoli. Dit sprookjesachtige pretpark ligt vreemd genoeg middenin de stad. Je kan er snelle roetsjbanen uittesten, maar toch is het intussen 160 jaar oude Tivoli geen pretpark als een ander. De geest van Hans Christian Andersen waart er rond en zo komt het dat er plots een fanfare met levende tinnen soldaatjes voorbij marcheert. Er zijn liefst 28 restaurants en elke avond kan je genieten van variétévoorstellingen en concerten. Liefhebbers van nostalgische pretparken komen in Kopenhagen overigens goed aan hun trekken want net buiten de stad ligt Bakken. Het opende 400 jaar geleden de deuren en is daarmee het oudste attractiepark ter wereld.

Dan maar snel naar de Kleine Zeemeermin aan de waterkant, die haar naam alle eer aandoet. De horden toeristen die hier met bussen passeren, moeten wel erg sterk inzoomen om de bronzen en van een fraaie vin voorziene jongedame in beeld te krijgen. Ons valt de jonge ijscoverkoopster op. Alleen blijkt bij nader toezien dat ze geen vanille of mokka, maar verse erwten verkoopt. De Denen zijn er dol op.

De groene knikkers geven ons energie om de havenmond over te steken en het gloednieuwe operagebouw van naderbij te bekijken. Een monumentaal cadeautje van liefst 2,5 biljoen Deense kronen van rederij en oliemaatschappij A.P. Moller-Maersk aan de Deense staat en bevolking. Heel het havenkwartier van Kopenhagen is overigens volop in evolutie. De buurt begint meer en meer op de Londense Docklands te lijken met trendy lofts en postmoderne shoppingcentra. Een gelijkaardige evolutie voltrekt zich in het achter het station gelegen Vesterbro. Niet zo lang geleden was dit een eenvoudige arbeiderswijk, maar vandaag is het als gevolg van een stadsvernieuwingsproject een hip winkel- en uitgaanscentrum geworden.

Denemarken en ook Kopenhagen staan vol waterkastelen. Wij fietsen langs het Christiansborg Slot. Hier huist tegenwoordig het Deense parlement. Een groepje vredesactivisten heeft er een vaste standplaats om de Deense steun aan de Amerikaanse Irak-operatie aan de kaak te stellen. Een ander slot waar we passeren is Amalienborg. In tegenstelling tot het vorige valt dit alleen van buiten te bezichtigen. De wissel van de wacht op het middaguur is er het hoogtepunt van de dag. Het lijkt wel een sprookjesfilm.

Picknick in het park

Terwijl we door het Rosenborgpark fietsen, zijn we getuige van een typisch Deens tafereel. Een familie maakt zich op voor een picknick op het gras en zoomt haar territorium netjes af met Deense vlaggetjes: de Danebrog. Zo zitten er verspreid over het aangename stadspark wel een tiental groepen gezellig te eten of gewoon te keuvelen.

Het is behoorlijk warm en dus snakken we naar een biertje. Ik verkies Tuborg boven Carlsberg, al vertelt onze Deense vriend Erling dat beide Deense biergiganten tegenwoordig deel uitmaken van hetzelfde imperium. Het zullen het mooie groene flesje en T-logo zijn dat het hem doen bij mij. We genieten ervan in Nyhaven, waar de caféterrassen met zicht op de zeilbootjes en goed bewaarde huizen met kleurige gevels in elkaar overlopen. Niet goedkoop, maar sfeer in overvloed. Studenten van de jazzacademie doen het bier alleen maar beter smaken.

Na ons avondmaal in het verrassend Belgisch getinte Den Tatoverede Enke staat er als dagsluiter nog meer jazz op het programma. Want Denemarken is het jazzland van Europa. Elk stadje of eilandje, hoe klein ook, heeft zijn eigen festival. Dat van Kopenhagen is wereldbekend en vindt elk jaar begin juli plaats. Maar ook de rest van het jaar kan je in de Deense hoofdstad genieten van jazzmuziek in diverse clubs. De legendarische Montmartre bestaat niet meer, maar je kan nog terecht in Copenhagen Jazzhouse, Pumpehuset of Det Hvide Lam om er maar drie te noemen. Maar zelfs op het grote Kongens Nyrtov-plein, waar we voor we naar het hotel fietsen nog een slaapmutsje nemen bij de meest romantische kiosk van Europa, staat een trio te jammen op Bluesette van onze Toots Thielemans. Voorwaar een mooi slotakkoord van deze stadsverkenning met de fiets.