Ma Li en Yunzhi Ling bakken ze mooi goudgeel

De Kip was een goed draaiende frituur. Esther en co kenden hun stiel en pronkten zelfs met een diploma van de hotelschool Stella Maris. 'We waren het nog niet beu, maar tegen zo'n mooi bod konden we niet nee zeggen', zegt Esther. 'De kandidaat-overnemers hadden geen enkele ervaring in frieten bakken, maar legden gewoon op basis van onze prima omzetcijfers zonder verpinken het overnamebedrag op tafel.'

Om hun frituurambities waar te maken verhuisden Ma Li en Yunzhi Ling met plezier van Genk, waar ze in een Chinees restaurant werkten, naar Schoten.

'Esther heeft ons de eerste weken wat geholpen, maar frieten bakken is niet zo moeilijk hoor', vindt de zwangere Ma Li. 'Het is een kwestie van goede aardappelen in te kopen en de ketels op de juiste temperatuur te houden. Mijn man spreekt niet zo goed Nederlands en heeft het wat moeilijk met de vreemde namen van die snacks: berenpoot, vuurvreter... Voor de rest is het hard werken, maar dat kunnen Chinezen goed. Vanaf juni zullen we zelfs zeven dagen op zeven open zijn. Personeel hebben we niet. We runnen het wel met z'n tweeën.'

De vorige uitbaatster wil nu liever een broodjeszaak openen. 'Een frituur runnen betekent keihard werken. Ik wens mijn opvolgers veel succes, maar ze moeten nog veel leren. In het begin serveerden ze een klant die om koude curry vroeg gewoon afgekoelde warme currysaus, zoals ze die kennen van bij de Chinees. Ik vrees ook een beetje voor de reacties van vaste klanten, die soms wat racistisch kunnen zijn.'

Ma Li en haar echtgenoot Yunzhi Ling hebben het volste vertrouwen. 'In Nederland is het al heel gewoon dat er Chinezen in de frituur staan', zegt Ma Li. 'Dat zal hier ook gauw wennen. Het voorbije jaar openden landgenoten al frituren in Tienen, Balen en Borsbeek. Het is een goede business waar met hard werken best veel geld te verdienen is. Voorlopig veranderen we niks aan het aanbod, al beginnen we binnenkort wel met enkele Chinese snacks zoals dim sum-hapjes.'

Ingrid Van Meel en Donald Bartholomeeusen bestellen ieder een klein pakje met een curryworst wanneer ze na een fietstochtje op krachten willen komen in de frituur van Ma en Yunzhi. 'Dit is de tweede keer dat we hier komen sinds de Chinezen De Kip overnamen. De eerste keer hadden we echt niks aan te merken, anders hadden we hier nu niet terug gestaan, toch? Chinezen die frieten bakken, dat moet kunnen. Als het maar proper is, en dat is hier zeker het geval. Van mij moeten er niet te veel Chinese hapjes op de kaart staan. Daarvoor gaan we wel naar een echt Chinees restaurant.'