Albert Gielen (92) uit Maaseik is op de Franse ambassade in Brussel tot Chevalier de la Légion d'honneur bekroond. In de Tweede Wereldoorlog bood hij onderdak aan Franse krijgsgevangenen. ,,Het is een eer, maar eerlijk gezegd had ik de titel liever niet ontvangen'', zegt Albert.
Kizzy van Horne
Albert Gielen geniet van zijn oude dag in zijn woning in Heppeneert, de oude boerderij van zijn vader zaliger. Daar bood Albert Franse krijgsgevangenen onderdak en pakten de Duitse soldaten hem in 1943 op. De man herinnert het zich nog levendig. ,,In Lanklaar werden Franse soldaten gevangen gehouden in 1942 en '43'', vertelt Albert. ,,'s Nachts probeerden ze te ontsnappen. Wanneer dat lukte, doolden ze rond in de velden. Zo ontdekte in de eerste Franse krijgsgevangene die ik heb geholpen. Later deed ik hetzelfde met de geallieerde piloten.''
Guillotine
Het verzet dokterde een systeem uit, waarbij de soldaten eerst bij Albert en anderen werden opgevangen in Maaseik, waarna ze naar Hasselt werden gebracht. Van daaruit vluchtten ze verder richting Frankrijk.
,,Op 22 juni 1943 stonden de Duitsers aan mijn deur. Iemand had zijn mond voorbijgepraat. Ik werd opgesloten in de gevangenis van Sint-Gilles. De maanden daarna volgden verschillende ondervragingen door de Gestapo. Op 15 november werd ik ter dood veroordeeld.''
Albert werd overgebracht naar een gevangenis in Duitsland. ,,Verschrikkelijk was dat. Wat er toen door me heen ging kan ik met geen pen beschrijven. Ik werd van de ene gevangenis naar de andere gebracht, elf in totaal. En ik wist niet waarom. Ik leefde er in erbarmelijke toestanden, zonder eten. Een van de gevangenissen had een guillotine. Elke dag zag ik onthoofde gevangenen uit de kamer afgevoerd worden.''
Medicijnen
Op 26 april 1946 werd Albert bevrijd door de Russen. ,,Het is nu meer dan zestig jaar later, maar ik draag dit nog dagelijks met me mee. Ik ga met die herinneringen slapen en ik sta ermee op. Geen lachertje. Medicijnen moeten me helpen om te slapen. Ik wou dat ik dit niet had moeten meemaken, dan waren die eretekens er ook niet gekomen.''
De man heeft in die zestig jaar al 92 oorkondes ontvangen voor zijn heldendaden tijdens de Tweede Wereldoorlog. ,,Ik ben het ondertussen gewoon om eretekens in ontvangst te nemen'', lacht Albert. Samen met nog zes andere levende 'ter dood veroordeelde' Belgen kreeg hij de titel Chevalier de la Légion d'honneur.