Roze Huis helpt Poolse homo's uit de kast

Waarom ik er ben? Omdat ik in Klein-Antwerpen woon, een buurt waar nogal wat Polen huizen en heel benieuwd ben naar de zeden en gewoonten van deze nieuwkomers, thuis en daarbuiten. Wanneer ze volgeladen met een paar blikken bier een vrome jood kruisen, kunnen ze hun sissende ergernis niet onderdrukken. Hoe gaan Polen en de Polen, ook deze in de diaspora vervolgens met de anders geaarde medemens om? Mijn oren gaan meteen tuiten wanneer Samuel Nowak van wal steekt. Dat homo's het onder de knoet van het communisme niet makkelijk hadden, is me bekend. Dat die donkere Middeleeuwen onder het nieuwe regime zouden zijn verdwenen, blijkt een illusie.

'Het is een leugen dat alle Polen hun land verlaten omwille van werk en centen. Heel wat Poolse homoseksuelen en lesbiennes kunnen de verstikkende druk van een oerconservatief katholicisme en een heel agressief klimaat ten aanzien van homo's en lesbiennes niet meer aan. Zij vluchten naar Londen, Brussel, Parijs of Antwerpen. Wat wij proberen en waarom we steun zoeken bij de homogemeenschap in Vlaanderen? Het kan toch niet dat Polen de pretentie heeft bij Europa te horen terwijl het de meest elementaire mensenrechten met voeten treedt en vertrapt.'

Gay-parades en gay-games zoals we dat in Antwerpen kennen, stuiten in Polen op groot verzet. Niet zelden ontaardt dat protest in geweld. Nowak: 'In Krakau en ander grote steden kennen we een bescheiden ondergronds netwerk van clubs waar we veilig kunnen uitgaan en onder mekaar zijn. Maar in talloze provinciestadjes en afgelegen dorpen, kunnen homo's nog altijd de straat niet op. In cafés worden ze afgetuigd, bespuugd en beschimpt.'

Het oerkatholieke Polen predikt vanop de kansel dat homoseksualiteit pervers en deviant is. Nieuwsoortige, uit Amerika overgewaaide sectaire kerken, proberen haat te zaaien. Politieagenten gaan hun boekje ver te buiten wanneer ze een homo die het rode licht heeft genegeerd op de bon moeten slingeren.

'Veel Poolse homo's weten geeneens dat ze homo zijn en vechten tegen zware depressies. Bij diegenen die vaak in het buitenland vertoeven, is de openheid versus homoseksualiteit toegenomen. Een beetje toch.'

Vogels en Brocatus -van SP.A/Spirit niemand gezien- beseffen dat dit Antwerps-Pools verhaal om een Europese aanpak vraagt. Nieuwe EU-landen moeten onderschrijven dat niemand onrecht kan worden aangedaan op basis van zijn/haar seksuele voorkeur. Nog meer onheil snelt hen al vooruit: in Roemenië en Bulgarije is de toestand niet veel beter.

'Ik ben met een Rus getrouwd', zegt Brocatus. 'Vrienden van ons, twee Tsjetsjenen, hebben al jaren een relatie met elkaar maar wonen hier in Antwerpen pal naast elkaar in plaats van bij elkaar. Pure angst.'