tekst Greetje Van Haleweyck foto's Koen Bauters



QUOTES:

Later als ik oud ben, wil ik nog steeds glamoureus en flamboyant zijn

Belgen zijn excentriek maar hebben ook discipline, dat spreekt me erg aan

Er zijn nog veel dingen die ik wil leren: tuinieren, met de auto rijden, koken

Sommige mannen vinden me angstaanjagend. Dat zijn mietjes

Ik heb niet veel om fier over te zijn, ik doe geen liefdadigheidswerk en heb geen kinderen

Mijn huis is groot en staat vol mooie dingen: kleren, boeken, muziek, juwelen, schoenen, handtassen, meubelen



'Ik werk liever dan te spelen. Het beste wat er bestaat in mijn leven is het gevoel dat het goed gaat wanneer ik songs aan het schrijven ben. Mijn creativiteit is hetgeen waar ik het meeste belang aan hecht. Daarom doe ik er ook moeite voor om ze te beschermen. Niets mag mijn creativiteit in de weg staan. Ik doe geen moeite om superfit of ongelooflijk succesvol te zijn. Professioneel goed werk leveren is voor mij belangrijker dan een sociaal leven. Ook mijn familie komt voor alles: mijn ouders, mijn vriend ( kunstenaar Simon Henwood, nvdr. ), mijn hond Charlie en mijn tante, de zus van mijn mama. Ze is mijn tweede moeder, ik ben samen met haar opgegroeid.'

Je werk maakt van jou een gelukkig mens?

'Soms ben ik heel gelukkig en soms doe ik gewoon wat ik moet doen. Zoals promotie bijvoorbeeld. Dat is niet altijd zo fijn en soms zelfs saai. Het voelt ook een beetje ongemakkelijk om over jezelf te praten. Ik ben altijd eerlijk. Dat doe ik beter niet, maar ik kan het niet laten. Het allergelukkigste ben ik bij mijn familie en in het midden van een creatief proces. Ik ga graag wandelen met Charlie en ook chocolade maakt me blij. Simon en ik hebben thuis een bibliotheek met kunstboeken vol magnifieke beelden. 's Ochtends met hem een filmpje kijken, door de boeken bladeren en mooie dingen kunnen zien, dat geeft me een goed gevoel. Uitgaan doe ik niet zo vaak, simpelweg omdat de muziek in clubs dikwijls erg slecht is. En ik wil geen kater hebben zonder goede reden. Een kater mag er alleen zijn als ik me goed geamuseerd heb.' ( lacht )

Wat maakt de dansvloer zo heilig voor jou?

'Het is een plaats waar mensen hun aspiraties uitleven. Ze stappen uit zichzelf en zijn een beetje speciaal voor één nacht. Door te dansen hoef je je eens niet te focussen op je job en het alledaagse leven. Je concentreren op goede muziek en je lichaam daarop laten bewegen geeft een ongelooflijk goed gevoel. Je lééft.'

Heb je nog een andere favoriete plek op aarde?

'De grot waarin ik mijn eenentwintigste verjaardag vierde. Ik ben jarig in juli, maar toch regende het. We wilden het absoluut op het platteland vieren. In Derbyshire in het Peak District in Noord-Engeland vonden we een grot in een vallei, die we helemaal versierden met fancy stuff . Het werd een grandioos feestje. Er waren vrienden die drum en percussie speelden. Plots kwamen er twee Amerikanen uit de struiken gekropen. Ze waren op het geluid afgekomen. Het toeval wil dat ze net de wereld hadden rondgereisd om een boek te schrijven over percussionisten en hun instrumenten. Ze waren in Engeland om er even aan te ontsnappen, maar ze botsten daar op ons. Nadien hebben ze hun boek opgedragen aan ons, heel lief. Ik ben nooit meer in de grot geweest sindsdien, maar ik was er gelukkiger dan ik ooit ben geweest.'

Waar ben je het meest trots op?

'Om eerlijk te zijn: ik heb niet veel om fier over te zijn. Ik doe geen groot liefdadigheidswerk en heb geen kinderen. De dag waarop er kinderen zijn, zullen ze het belangrijkste worden in mijn leven, maar nu is er alleen de muziek. Er zijn nog zo veel dingen die ik wil leren: tuinieren, met de auto rijden, koken. Ik kan eigenlijk niet anders dan platen maken.' ( lacht )

Voel je je biologische klok tikken?

'Mijn ouders praten over niets anders meer. Wat er ook gebeurt, ze willen dat ik kinderen heb. Misschien is dat maar goed ook, dat ze me aansporen. Er is een hele generatie vrouwen die geen kinderen heeft omdat het hen in de strot geramd is: Word niet zwanger! Toen ik jonger was, leefde die gedachte ook nog erg sterk. We werden aangemaand om contraceptie te nemen en niet in de problemen te raken. Maar er zijn vrouwen die liever hadden dat hen die les niet gespeld was. Ik ken vrouwen die hun eerste kind op hun zeventiende kregen en dat geweldig vinden. Als hun kind zeventien is, zijn ze zelf ook nog jong. Ze hebben nog tonnen energie en dikwijls een hele goede vriendschap met hun kroost. Dat is toch fantastisch?'

Ben je een feministe?

'Ik prijs me gelukkig dat ik op de wereld ben gekomen na de feministische golf van de jaren zestig en zeventig, maar ik ben geen feministe. Toegegeven, er zijn nog steeds grote verschillen, maar ik zie veel voordelen aan het vrouw-zijn. De maatschappij heeft zowel vrouwen als mannen nodig. En als ik een dochter zou hebben, zou ik ze zeker niet op het hart drukken niet zwanger te worden.'

'Ik werk graag samen met mannen. Sommigen vinden me angstaanjagend, maar dat zijn mietjes. Van mij hoeft niemand schrik te hebben. Als vrouw beschik je over talenten en krachten die mannen niet hebben, maar dat geldt ook andersom. Anno 2008 ben ik liever een vrouw in het Westen. Kijk bijvoorbeeld naar de cijfers van de afgestudeerden; meisjes doen het beter op school. Jongens verlaten vroeger de schoolbanken, hun testosterongehalte daalt en het algehele zelfvertrouwen van de blanke man hier vermindert ook zienderogen. Dat is toch erg? Ik zou me liever inzetten om dát recht te trekken dan op de feministische barricades te gaan staan.'

De muziekwereld wordt toch erg gedomineerd door mannen.

'Ja, maar ik doe wat ik wil doen in die mannenwereld. Mijn carrière als singer-songwriter is eigenlijk een beetje per ongeluk begonnen. Samen met mijn ex-vriend ( Moloko-partner Mark Brydon, nvdr. ) leefden we en musiceerden we in een cocon. We maakten alles zelf en overhandigden een afgewerkt product aan de platenmaatschappij. Er is nooit iemand geweest die me vertelde hoe ik me moest kleden, wat we moesten maken of hoe ik moest dansen. Ze verwachtten dan ook niet zo veel van ons. Elke keer wanneer we iets afgaven dachten ze: Fuck, die kan zingen of: Róisín kan ook nog eens performen! . Dezelfde gevoelens overvielen míj ook trouwens, ik ontdekte dat ik kon zingen én op een podium staan en dat ik het nog leuk vond ook.'

Wat was je geworden als je geen singer-songwriter was?

'Kunstenaar. Ik was al ingeschreven aan de kunstschool. Maar toen kreeg ik een platencontract en was de keuze snel gemaakt. Sowieso zou ik iets creatiefs gedaan hebben. De drijvende kracht in mijn leven is creëren.'

Die creativiteit zie je ook in je kledingstijl.

'Ik ga geen ontwerpers meer noemen van de kledij die ik draag, want niemand geeft me ze gratis. ( lacht ) Kledij is voor mij een emotioneel werkinstrument om mijn job te kunnen doen. Performen is communiceren en daar gebruik je als artiest het best alles voor wat je in huis hebt. Maar in een excentrieke outfit ben ik wel mezelf op het podium. Dat maakt me niet minder eerlijk dan wanneer je een pint met me drinkt op café.'

Dus je bent een excentrieke persoon tout court, niet alleen op het podium?

'Dat denk ik wel. Ik ben ongeduldig, kan niet tegen saaiheid, werk als een gek en laat niets in de weg komen van mijn job. Mijn huis is groot en staat vol spullen. Ik ben een verwoede verzamelaar van mooie dingen: kleren, boeken, muziek, juwelen, schoenen, handtassen, meubelen. Als ik verhuis, is dat een groot probleem. ( lacht ) Ik ben ook een trendsetter en durf risico's te nemen, dikwijls twee jaar voor iemand anders met een groter publiek dat doet. Daar moet je dapper voor zijn. Mijn kijk op kledij is uniek en heel instinctief.'

Waar haal je je inspiratie vandaan?

'Films, kunst, boeken... Het leven eigenlijk. Ik heb een oog voor esthetiek. Dat heb ik geërfd van mijn moeder. Ze was een antiquair en heeft zichzelf veel geleerd. Ons huis stond vol mooie maar kapotte dingen. We mochten alleen de stukken houden die ze niet kon verkopen. Ze zorgde er altijd voor dat we in een prachtig huis woonden. Mijn moeder was trouwens een wonderschone vrouw met een fantastisch lichaam, ze kon alle kledij aan.'

Zoals jij.

'Nee, mama was véél mooier dan ik.'

Waarom vind je België zo leuk?

'Waarom vinden Belgen mij zo leuk?'

Omdat je goed bent?

'De creativiteit die uit België komt is heel interessant en uitzonderlijk. Dat zie je bij de modeontwerpers maar ook bij de artiesten. Belgen zijn excentriek maar hebben ook discipline, dat spreekt me erg aan.'

Is het waar dat je een relatie had met Tom Barman?

'Nee, helemaal niet! Schrijf dit alsjeblieft voor mij op: I had no sexual relations with that man . ( lacht ) Nee, ik heb hem een paar keer ontmoet en ik vond hem een leuke man. We hadden een fijne vriendschap. Ik weet niet waarom ze zoiets schrijven, maar ik ben bang dat Tom dat niet zo leuk vond. Die vriendschap is er niet meer en misschien heeft dat er wel iets mee te maken.'

Ben je nog steeds een 'dramaqueen'?

'Mijn laatste platenmaatschappij vind wellicht dat ik een dramaqueen ben, omdat ik een remix heb tegengehouden die ik echt niet goed vond. Dat begrepen ze niet en het werd een heel groot drama. Zo groot dat ze me hebben laten vallen, voor een fucking remix . Maar als er iets mis is of iets niet goed voelt, vind ik dat ik er een drama van moét maken. Om dan toch te krijgen wat ik wil. Soms ben ik humeurig, vooral tijdens bepaalde dagen in de maand. Dan begin ik te vloeken, maar ik gooi al minder met dingen dan vroeger.' ( lacht )

Ben je emotioneel instabiel?

'Ik neig naar extreme gevoelens. Ik ben altijd extreem blij of extreem verveeld of extreem geïnteresseerd of extreem boos. Mijn leven leef ik ten volle. Maar ik vind het moeilijk om de juiste balans te vinden. Ik ben heel zelfzeker en tegelijkertijd gevoelig. Ik heb veel zelfvertrouwen - in de zin dat ik doe wat ik wil doen - maar ik word wel snel gekwetst. Sommige mensen met veel zelfvertrouwen raak je niet, maar niet in mijn geval. Ik zou bijvoorbeeld beter niet lezen wat er allemaal over mij geschreven wordt, want zelfs als het goed is, vind ik het lastig.'

Wat haat je?

'Ik haat de manier waarop alles hetzelfde aan het worden is. De plaats waar ik opgroeide begint er stilletjes aan Amerikaans uit te zien, met grote shoppingcentra en drive-ins in de velden waar ik vroeger speelde. Ik haat wat geld aan het doen is met Ierland. Ierland zou zich beter wat richten op Europa en kijken hoe ze hier omgaan met veranderingen. En ik haat slechte architectuur.'

Waar hou je van?

'Ik hou van mooie dingen die ook praktisch zijn. Mijn kleren op het podium zijn bijvoorbeeld erg praktisch: gemaakt van lichte materialen en makkelijk aan en uit te trekken, maar ze ogen wel heel spectaculair. Ik hou van discomuziek. Enerzijds moet die heel functioneel en banaal zijn omdat ze anders niet werkt, maar anderzijds moet ze ook emotioneel zijn met een goeie dosis chaos erin. Ook een goed gedicht, schilderij of kledingstuk heeft zijn regels én iets dat die regels doorbreekt. Die contradictie, daar hou ik van.'

'Ik hou ook van mijn huis in Ierland. Het ligt in een vallei waar het enorm rustig is. Het goede eraan is dat er een dorpje net in de buurt is waar we iets kunnen gaan drinken op café. Het huis zelf is een bungalow uit de jaren zestig, niet zo mooi maar het gaat om de locatie. Overal waar je kijkt heb je een prachtig uitzicht. Mijn slaapkamer is als een baarmoeder. Mijn vader gaf me een fantastisch bed. Hij verkoopt bedden en raadde me een siliconenmatras aan. Ik stond er eerst niet voor te springen maar ik slaap nu als op een wolk. Mijn gordijnen zijn zacht en pikzwart. Alleen in mijn huis in Ierland slaap ik écht. Ik hou ook van mijn open haard en vooral van het vuur aansteken. Het perfecte vuur krijg je door een combinatie van turf, echte kolen en hout met hier en daar een gat ertussen. Het glas rode wijn erbij maakt het helemaal af.'

Hoe ziet de toekomst er voor je uit?

'Later als ik oud ben, wil ik nog steeds glamoureus, flamboyant en vol zelfvertrouwen zijn. Aan plastische chirurgie denk ik niet. Zeg nooit nooit, maar ik denk echt dat het niets is voor mij. Ouder worden is moeilijk. De realiteit is dat elke keer je in de spiegel kijkt, je dichter tegen de dood bent. Einde van het verhaal. Kan plastische chirurgie daar iets aan veranderen? Nee. Zoals ik me kleed bijvoorbeeld, kleedt niemand zich. Helaas vind ik dat veel plastische chirurgie alle mensen er hetzelfde doet uitzien: zeer eendimensionaal. Een natuurlijk gezicht heeft diepte. Die diepgang verliezen, vind ik zeer riskant.'

'Het is een huizenhoog cliché, maar o zo waar: schoonheid komt van binnen. Een fantastische vrouw zit binnenin het lichaam. Hoe moeilijk het ook te geloven is. De beautyindustrie is een complexe business, maar ze verkopen iets dat niet kan gekocht worden of niet kan bewaard worden. Jeugd blijft niet duren. Je zult altijd ouder worden, wat je ook doet. Als je een fundamentele nood hebt om er jong te blijven uitzien, kunnen ze aan jou heel veel geld verdienen. Ik ben daar heel cynisch over. Maar ouder worden zal niet gemakkelijk zijn voor mij, zeker niet als ik ooit aan een trager tempo zal moeten leven.'

Doe je dan iets om fit te blijven?

'Ik wandel elke dag met mijn hond Charlie. Dat houdt me fit genoeg om te doen wat ik moet doen. Verder doe ik absoluut niets. Te veel roken, ja.' ( lacht )

Ook zonder Charlie gaat Róisín graag op stap. Na ons interview richting Dansaertstraat in Brussel om hoeden te gaan shoppen... Rendez-vous op Werchter, met een nieuw hoofddeksel!



http://roisin.paperheads.co.uk