Ilse Baeten is eerste dove leerkracht

,,Vroeger zeiden de mensen dat je doofstom was als je niet kon horen. Ik ben doof, maar niet stom. Dat woord klinkt zo verdomd pejoratief. Gelukkig is er dat nu aan het uitgaan.''

Onze gesprekspartner is een jonge vrouw die weet wat ze wil. ,,Sommigen van mijn kennissen zeggen dat ik een dikke nek heb gekregen omdat ik nu plots in de belangstelling sta'', lacht ze. ,,Dat is niet zo hoor. Ik ben alleen erg fier dat ik dit hebben kunnen bereiken.''

Zelfverzekerd is ze ook ja. ,,Ik heb heel veel aan mijn ouders te danken die me mijn middelbare studies in het gewone onderwijs, in mijn geval de Hotelschool in Hasselt, lieten volgen. In het begin was dat wel moeilijk hoor. Ik moest telkens heel goed naar de leerkrachten hun mond kijken om alles te kunnen liplezen. Intussen volgde ik bijlessen spraak. Het resultaat hoor je nu.''

Ilse geeft wel toe dat ze in de beginjaren van het secundair onderwijs geweldig hard heeft moeten studeren. ,,Veel hoofdpijn gehad'', zegt ze al lachend.

Ze kreeg via het Vlaams Fonds wel een tolk ter beschikking die ze inschakelde voor de lessen waar de leerkrachten te snel babbelden. Maar uiteindelijk bracht ze haar studies tot een goed einde.


Bijdrage aan integratie
Nadien volgde ze dan een D-cursus, waarna ze aan de slag kon als leerkracht. Momenteel geeft ze kookles aan enkele gehoorgestoorden. ,,Maar ik kan evengoed les geven aan mensen die normaal kunnen horen. Een groot probleem is dat niet.''

Ilse geeft toe dat ze liefst van al les geeft aan andere gehoorgestoorden. ,,Dan gebeurt natuurlijk alles in gebarentaal. Maar ik hoop dat ik op die manier mijn steentje kan bijdragen aan de integratie van gehoorgestoorden in het maatschappelijke leven.''

Als we haar vragen naar de moeilijkheden of problemen voor een gehoorgestoorde gaat ze wat rechter zitten. ,,Eigenlijk kunnen wij alles aan. Hier en daar zijn er wel wat aanpassingen nodig. Bijvoorbeeld zou ik een alarmlichtje moeten hebben als de deurbel thuis gaat. Het Vlaams Fonds komt hier eventueel in tussen; maar dat duurt allemaal zo lang. Dat zou best wat vlotter kunnen gaan. Telefoneren was tot nu toe natuurlijk ook niet mogelijk. Maar met de mogelijkheden van sms en het internet is er weer een totaal nieuwe wereld voor ons opengegaan.''

Ilse wil nog kwijt dat ze graag danst. ,,Maar voor mij moet het al van boem-boem zijn zodat we het ritme beter aanvoelen. En anders kijken we gewoon naar de andere dansers en nemen zo het ritme van de muziek in ons op.''