Lochristi - Lochristi Blogt lanceert vanaf vandaag een nieuwe rubriek: Levenslustige Liesbeth. Daarin verhaalt Liesbeth Bruyneel elke maandag over dingen die haar opmonteren, verdrietig maken. Ook over de dingen die ze graag doet, zoals viool spelen, en nog wil doen: journalist worden.
In haar eerste aflevering heeft Lieseth het over The big ask again- Act Now! Liesbeth beschrijft het niet vanop afstand, ze trok ook naar het klein strand van Oostende, om het zelf mee te maken. Klik op de titel voor haar verhaal, en een foto van Laurent-Jonathan Meyvaert.
Foto Laurent-Jonathan Meyvaert
Het einde van de vakantie komt in zicht. Vandaag is het de laatste dag dat ik mijn volledige vrijheid heb. Alles mag, niets moet. Het ene jaar vind ik het enorm jammer dat de vakantie verlopen is en het andere jaar aanvaard ik het gewoon en vind ik het absoluut niet erg. Vreemd genoeg vind ik het dit jaar niet erg. Ik had een spetterende vakantie en heb een aantal zaken gedaan die ik mezelf verplicht had te doen: zoals mijn theoretisch rijbewijs. Maar ik heb net zo goed zaken gedaan die ik gewoon echt wou doen. Zo deed ik zaterdag mijn laatste grote activiteit. Ik ging naar Oostende om deel te nemen aan “The big ask again”.
Tienduizend mensen stonden met volle overgave op het klein strand in Oostende, allemaal met hetzelfe doel: meehelpen aan een videoclip om iedereen nog eens extra bewust te maken van de ernst van de situatie. De opwarming van de aarde wordt effectief een probleem en het is nu dat we daar iets aan moeten doen.
Het filmpje ACT NOW! wordt gemaakt voor de belangrijke vergaderingen die in december zullen plaatsvinden en waar de wereldleiders een vervolg op het Kyoto-protocol moeten goedkeuren.
Nu weet Iedereen wel dat zo een filmpje de wereld niet zal veranderen, maar uiteindelijk is niets doen nog veel erger. Je mag de kracht van zulke grote manifestaties ook niet onderschatten. Het feit dat we er zaterdag al met tienduizend stonden die vinden dat er iets moest veranderen, betekent op zich ook al iets.
Het was enorm indrukwekkend. Eerst en vooral moesten we met tienduizend man in rijen gaan staan. Toen men ons dat vertelde dacht ik “dit lukt nooit”, maar tot mijn verbazing verliep dat nog wonderbaarlijk vlot.
Dan werd ons een dansje aangeleerd. Pasje per pasje werd alles uitgelegd. Ik moet zeggen, het was een grappige dans, zeker om iedereen te zien sukkelen en te zien denken “hmm, wat was nu weer het volgende pasje?”.
Het is natuurlijk onmogelijk om iedereen die dans perfect aan te leren en iedereen perfect op maat te krijgen, maar dan nog was het spectaculair. Op een bepaald moment moesten we allemaal luidkeels schreeuwen met onze armen in de lucht. En op het moment dat Nic Baltazar op het podium een teken gaf moesten we plots doodvallen en blijven liggen in het zand. Dit was enorm spectaculair, iedereen roept met volle overgave, één iemand doet een teken, je hoort één grote plof en het wordt muisstil. Prachtig vond ik dit…
Na drie-en-eenhalfuur dansen, neervallen, schreeuwen, lachen en plezier maken zat het filmen er op en barstte een waar feestje los met DJ’s zoals Peter Van de Veire, Luc De Vos, Lady Linn, DJ Red D, …
Het was allemaal heel tof en leerrijk. Ik wens de mensen die het filmpje moeten samenstellen heel veel succes want er zijn enorm veel opnames gemaakt. Het moet een groot werk zijn om dit allemaal nog eens te monteren. Uit ongeveer 2 uur film moeten we een filmpje van 1 minuut en een beetje krijgen. Ik ben benieuwd naar het resultaat en ben heel blij dat ik er bij was.
Liesbeth Bruyneel woont in Lochristi, zit in het laatste jaar Sociaal Technische Wetenschappen op Edugo Lochristi. Liesbeth heeft ook een eigen blog. Die kan u lezen door hier te klikken.