‘Dat zijn geen problemen. Ík heb problemen.’ Het is een herkenbare gedachte en het gevoel dat zowat alle personages in 'Swooni' delen. Want het leven zou zoveel schoner kunnen zijn als dit of als dat maar… Maar ja, het is nu zo.
Swooni is het verhaal van drie duo’s: de niet meer zo gelukkig getrouwde Anna (Sara De Roo) en Hendrik (Geert Van Rampelberg) die een gamende puberzoon hebben, de oude moeder Violette (Viviane De Muynck) die zich voor haar dood probeert te verzoenen met haar dochter, het lesbische kamermeisje Vicky (Natali Broods), en de Afrikaanse vluchteling Amadou (Issaka Sawadogo) en zijn zoontje Joyeux (Vigny Tchakouani), die samen hopen op een beter bestaan in België. En voor al deze verhalen slechts één adres: het Brusselse hotel De Swaen I – of Swooni volgens Joyeux.
Zoals het hoort bij een mozaïekverhaal – denk aan het geniale Crash uit 2006 – begint de film met een snelle introductie van de personages die allemaal door elkaar bewegen en los van elkaar met hun alledaagse besognes bezig zijn. En eerlijk gezegd heb ik die scène al eens beter gezien. De muziek mocht beklijvender en de dialogen ('Hoe lang is het geleden dat we met onze blote voeten door de sneeuw hebben gelopen?’, aaaaargh!) minder gemaakt.
Maar laat dat je vooral niet tegenhouden om te blijven kijken. Want zodra de kleine Joyeux in het hotel verschijnt (‘Hebt gij ne kleine neger voorbij zien lopen? Een zwart manneke, zo groot ongeveer’) begint iedereen op hoog niveau te spelen en volgt de ene mooie, subtiele scène de andere op. Het buikje van Hendrik dat net iets te veel uitpuilt terwijl Anna zit te praten met haar wél afgetrainde minnaar, de mooie/creepy badscène (ik twijfel nog steeds) van Vicky en Joyeux, Violette die met een vinger het stof van de muren haalt, de puberzoon die zijn gebroken vader er weer bovenop helpt door hem mee te laten gamen, de bedrogen man die sorry zegt...
Bovenal is Swooni een verhaal over relaties tussen mensen en hoe die – hoe goed we het ook allemaal bedoelen – niet altijd zo makkelijk verlopen.
Zij die hun films graag extra spannend hebben, met veel special effects, luid geknal en een geweldig verrassende plot, zouden ondertussen al lang gestopt moeten zijn met lezen. Deze film is niet voor hen. De gevoeligere zielen onder ons kan ik Swooni warm aanbevelen. (Waarom deze film trouwens nog niet tot een driedelige tv-serie verknipt is, is mij een raadsel, maar dat terzijde.)
Misschien is het mooiste nog wel dat hoewel op het einde alles anders is, niks echt is opgelost. Iedereen is nog steeds onzeker en of het goed komt, valt af te wachten. Net zoals in het echte leven. En, o ja, wie doorzet krijgt een van de schoonste glimlachen in een Vlaamse film ooit te zien. Alleen daarvoor al…
Extra’s: een lichtjes overbodige documentaire over de opnames van de film in De rode loper en een aardige kortfilm met opnieuw Sara De Roo en Geert Van Rampelbergh, als overspelig koppel. (whm)
film: 
extra's: 
op dvd / JustBridge