Zowat alle schepenen - Martine De Regge op kop - witte konijnen à la Cocquyt jr. en Meersschaut, partijen en vooral de N-VA - steevast VNV-A genoemd - krijgen ervan langs. Bij het toekomen van de toeschouwers speelt zich op straat een raar tafereel af. De kerstman, een vuurpot, kerstliederen.

Er zijn geen seizoenen meer leren we even later. In de zaal horen we schapen mekkeren. Zoals steeds wordt het publiek eerst opgewarmd, dit keer met bekende kerstliederen en een gepaste tekst. Pierke had ook een schaapje bij, Martine De Regge werd in ‘de Grien’ geplaatst.

Prinses Mathilde

In het immense decor - we vertellen niet wat u te zien krijgt - is een venster uitgesneden voor het poppenspel. Een beetje onbegrijpelijk opende Pierke met prinses Mathilde en het hele verhaal over de Mathildisklok. Daarna tackelde Pierke de jonge Mon Cocquyt jr. Maak een plan in het Turks met een Bulgaarse bijlage, kreeg hij als raad.

Ook visboer Guido Meersschaut werd stevig aangepakt. Bij de tsjeven is het voortaan ‘Allahs wegen zijn ondoorgrondelijk’ en Joke Schauvliege wilde niet naar Gent komen omdat Gent een professioneel theater heeft.

Berlijnse muur

‘Je moet niet fotogeniek zijn om beeldvullend te zijn’, klonk het over Termont.  De Cour Saint-Georges is een rendez-vous huis geworden voor ratten en muizen en het project Vrijdagmarkt is slechts goed om er een Berlijnse muur en een IJzeren gordijn op te trekken.

Waar vroeger het Vlaams Belang de oorvegen kreeg, zijn de muilperen nu voor het VNV-A (VNV was een extreem-rechtse partij in de jaren dertig, die later collaboreerde). Toen er een trommelkoor opdraafde, werd de sfeer dreigend.

Zoals steeds knipt Pierke na de eerste voorstelling - een try-out - er nog een stuk uit, wat het tempo ten goede zal komen. Hij blijft de Gentse ‘steite muile’ par excellence, die niets of niemand ontziet. Met zijn bende blijft hij een unieke conference spelen. Toch klonk hier een ander, donkerder en minder grappig Pierke.