Op het vliegtuig richting Oradea probeert de Vlaamse Hilde Schamp uiterlijk de nervositeit te verbergen, maar innerlijk gieren de zenuwen door haar keel. Niet omdat ze al 35 jaar niet meer gevlogen heeft, wel omdat de kans bestaat dat ze haar Roemeense pleegkind Cristina (12) opnieuw mag zien. Eindelijk, na een jaar zonder nieuws.

Samen met haar twee jongere zusjes Andrea (8) en Brigitta (5) was Cristina op bevel van een jeugdrechter halsoverkop naar het Centrum voor Kinderzorg en Gezinsondersteuning in Zottegem gestuurd en vandaar naar een onbekende bestemming in hun thuisland Roemenië. 'Het afscheid van Cristina, vorig jaar in maart, is desastreus verlopen', geeft ze toe. 'Had ik haar maar verstopt toen ze haar kwamen weghalen. Ik kon het niet tegenhouden. Het was verschrikkelijk. Cristina kan dat zoveelste afscheid van iemand aan wie ze zich hechtte onmogelijk gevat hebben. Ik hou er rekening mee dat ze kwaad zal zijn.'

Iedereen, zelfs haar man Willem, heeft Hilde afgeraden naar Oradea te reizen. Ook de andere Belgische pleegouders hielden de boot - voorlopig - af. Ze vrezen dat een onverwachte confrontatie hun pas opgebouwde leven nodeloos zal verstoren. Maar Hilde is vastbesloten. 'Ze vrezen dat we de meisjes niet te zien zullen krijgen, of dat ik ontgoocheld zal zijn. Maar ik wil het zo hard. Ik wil dat meisje laten zien dat ik zielsveel om haar geef. Haar uitleggen dat ook ik zo'n bruusk afscheid niet gewild heb.' Hilde heeft Cristina altijd op het hart gedrukt dat haar verblijf in België slechts tijdelijk kon zijn. 'Maar ze was ervan overtuigd dat ze zou blijven. En eerlijk gezegd: ik ook.'

Lees het volledige verhaal in Het Nieuwsblad van zaterdag 4 februari.