Universitairen feesten en netwerken erop los

Het is al de tweede keer dat de UGent een dergelijke fuif organiseert. Maar vergis je niet, dit is geen vrijblijvend feestje met cantusgezangen en kruiken bier,

hier zit wel degelijk een strategie achter. De Gentse universiteit wil namelijk een soort van verbondenheid creëren tussen al haar afgestudeerde studenten. Zij moeten fier zijn dat ze hier hun academische vorming hebben gekregen.

Een romantisch idee, dat al vele jaren sterk bestaat in Angelsaksische landen, maar het is ook bedoeld om een professioneel netwerk uit te bouwen tussen al die duizenden Gentse alumni. De interesse is duidelijk groot. Vorig jaar kwamen 1.000mensen opdagen en ook vannacht zat de Culture Club afgeladen vol met 1.200feestgangers.

Gevoel van verbondenheid

Medeorganisator en oud-student Stijn Baert is duidelijk over de bedoeling van het concept. 'Het is in de eerste plaats een groot feest waar oud-studenten de kans krijgen om elkaar weer te zien. Dat gebeurt spontaan ook wel, maar dan erg sporadisch en vooral met studenten uit de eigen vakgroep. Nu willen we het verbreden naar de hele universiteit.'

En ja, het is de bedoeling dat er op die manier netwerken worden uitgebouwd. 'Het is bekend dat de alumni van de Vlerick Management School elkaar blijven ondersteunen in hun professionele leven. Die mensen hebben meestal interessante posities en zo komen zij ook ver in het leven. Als universiteitsstudent sta je daar soms machteloos tegenover. Die Vlerick-boys trekken elkaar geregeld voor, dus het zou mooi zijn als een dergelijk gevoel van verbondenheid ook zou bestaan onder de alumni van de universiteit.'

Centrale alumniwerking

Het past duidelijk ook in de visie van de universiteit, die de studenten wat langer en sterker aan zich wil binden. Rector Paul Van Cauwenberge staat dan ook volledig achter het feest. 'Er was duidelijk een nood aan dergelijke initiatieven, die ook de jonge afgestudeerden aantrekken', zegt hij. 'Tot nu toe zagen we dat onze centrale alumniwerking vooral mensen aantrok die al heel lang afgestudeerd zijn. Dat heeft ook wel te maken met de aard van die bijeenkomsten. Meestal zijn dat bedrijfsbezoeken, voordrachten, concerten of iets dergelijks. Er zat dus een kloof tussen het student-zijn en het alumni-zijn, en die willen we nu overbruggen.'

Ook de rector ontkent niet dat er op deze fuiven netwerken kunnen uitgebouwd worden. 'Maar het alumni-gevoel van de Vlerickschool zullen we wellicht nooit bereiken. Dat is ook een veel kleinere instelling, die dan nog op een specifiek domein gefocust is. De band onder de studenten is er sowieso al veel sterker. Het is ook niet meteen onze bedoeling om eenzelfde verbondenheid te krijgen als die onder de Vlerick-afgestudeerden. Waarmee ik zeker niet wil zeggen dat ik dat iets negatief vind.'

Voorliefde voor VS

Die alumnibeleving is ontegensprekelijk ook een Angelsaksische traditie. Het is geweten dat Van Cauwenberge een voorliefde heeft voor die unieke universiteitssfeer. 'Vooral in de Verenigde Staten bestaat er een enorme alumniband. Maar dat heeft ook te maken met de leefwereld op de campus. Wij willen ook dit niet kopiëren, maar gewoon de goede punten uit hun systeem halen en hier toepassen. De Amerikaanse inschrijvingskosten wil ik bijvoorbeeld niet overnemen, dat gaat mij wat te ver', besluit de rector.