‘Mijn maat en ik waren nog maar net in de auto gestapt of er doken twee mannen op. Terwijl de ene de banden van mijn auto doorstak, sleurde de andere me van achter het stuur en zette een mes op mijn borstkas. Ondertussen schreeuwde hij dat ik mijn geld moest afgeven. Mijn maat slaagde erin terug naar de frituur te lopen en de politie te bellen. Maar nauwelijks enkele minuten later waren mijn twee overvallers al weg met het geld. De politie arriveerde een tiental minuutjes later, maar de vogels waren natuurlijk al gaan vliegen. Ze zijn nooit gepakt. En nog geen maand later kregen we al een brief in de bus: de zaak was geseponeerd. Ze zeggen wel dat justitie traag werkt, maar in ons geval kon het plots wél snel. Het bedrag zal niet groot genoeg geweest zijn, zeker?'

Dichtbij parkeren

Het was pas de eerste keer in 23jaar zakendoen dat de familie Vlerick overvallen werd. ‘Ik kan je verzekeren dat je daar écht niet goed van bent', zegt Mathieu. ‘Ik ben die eerste dagen niet meer in de frituur geweest. Maar uiteindelijk moet je wel verder: het leven gaat voort. En je kunt je klanten moeilijk vragen dat ze zulke kleine bedragen met een kaart betalen. Al zorg ik er nu wel altijd voor dat mijn auto dichtbij geparkeerd staat en dat we met z'n drieën de frituur afsluiten.'