GENT - Ze is amper 26, bloedmooi en vooral: ze is een begenadigd drumster. Isolde Lasoen speelt bij liefst zes groepen en groepjes en ze geeft les aan de muziekacademie. Een hectische agenda dus, waarin ze een plaatsje vond voor deze ouwe heer. Ik ontvoerde haar naar Hotel Den IJzer in de Vlaanderenstraat, omdat ik zeker was dat daar geen opdringerige fans van haar zouden zitten en omdat ik de tweede jongste van heel de gelagzaal zou zijn. En zo geschiedde...
Ben jij een echte Gentse? Of eerder een meiske van den buiten?
Isolde Lasoen : ,,Ik kom uit Maldegem en het jonge leven viel daar best mee hoor. Er bestaan ergere dorpjes in de wereld. Iedereen kent er nog iedereen. Maar ik moet bekennen dat ik, sedert ik in Gent kwam wonen, nog veel meer mensen leerde kennen. Terugkeren naar mijn dorp zou ik niet doen. Allez, toch niet om er te wonen. Ik probeer zelfs mijn moeder te overtuigen om naar Gent te komen wonen.''
Hoe kwam je hier terecht?
,,Mijn broer studeerde slagwerk en ik wilde in Antwerpen gaan studeren aan het conservatorium. Maar ik voelde me daar niet echt thuis. Iemand gaf me de raad me een jaar in te schrijven als vrije student aan de Gentse kunsthumaniora, ter voorbereiding van het conservatorium hier. Ik had toen een vriend die op kot zat in Gent, dus van het één kwam het ander...
Ondertussen woon ik dolgraag in Gent. Weet je: vroeger, wanneer ik op reis ging, kwam ik niet graag naar huis. Nu ik in Gent woon, vind ik het iedere keer prettig thuiskomen. Ik voel me zo blij, wanneer ik onze drie torens weer zie opdoemen.''
Ondertussen ben jij een beroemde Gentenaar aan het worden. Kijk je soms eens op Google wat er op het internet zoal wordt geschreven over jou?
,,Vroeger zou ik dat gedaan hebben. Nu niet meer. Ook uit zelfbehoud hoor. Er zal wel veel zever over mij geschreven worden. En, je mag mij honderd complimentjes laten lezen, wanneer er één negatieve commentaar staat, zal ik daar boos of triest om zijn. Dus liever niet. Mijn vriend keek al wel op Google hoor, nog voor we samen waren. Haha.''
Heeft een drumster hardcore fans?
,,Tijdens het applaus na een nummer hoor ik weleens iemand mijn naam scanderen, of een groepje dat luid Isolde, Isolde ! roept. Maar eerlijk waar, ik ben daar niet mee bezig. Zo'n optreden, dat is heel hard werken. Na een optreden wil ik backstage uitblazen. Dan zit ik daar echt stilletjes en leeg gespeeld. De bandleden moeten tegen mij babbelen dan, of ik val helemaal stil. De keren dat ik na een optreden, met Daan bijvoorbeeld, weer in het publiek kom, omdat er familie zit, of vrienden, komen de mensen bij mij en ze vragen of ik bij Daan geen handtekening kan vragen. Maar dat doe ik niet. ,Wil jij me dan een handtekening geven?', vragen ze soms. Haha, het is allemaal leuk en charmant, maar ik word verlegen wanneer ze mij de hemel in prijzen, ik bloos als iemand mij een handtekening vraagt. Op de website (http://www.myspace.com/isoldelasoen) lees ik veel leuke post, die heel oprecht klinkt. Er is een jongen van zestien jaar en ik ben zijn grote idool. Hij heeft precies hetzelfde drumstel en ik ben zijn grote voorbeeld. Dat is best leuk.''
In mijn tijd waren de drummers altijd de mafkezen van de band. Zoals de keepers in het voetbalteam. Prettig gestoord...
,,Ja, ik ken dat soort clichés. Je krijgt dat er niet uit hé. In de jazzwereld vinden ze dat de zangeressen alleen maar een mooi snoetje hebben en kunnen zingen, maar muzikaal niet echt aangelegd zijn en de drummers kennen ook niks van muziek, volgens de tradities. Ze vergeten dat ik hier zes jaar voor studeerde en dat ik ook vibrafoon en een beetje trompet speel.''
Bij hoeveel groepen speel je nu precies? Is het niet moeilijk om telkens van ambiance en van muzikale partners te wisselen?
,,Bij zes bands speel ik. Bij Daan, Billie King, Skeemz, Briskey, Saint-Marteau en het Jack Van Poll Trio. En ik kan perfect op één avond twee optredens verzorgen met twee verschillende groepen. Die afwisseling doet zelfs deugd. Maar wie zoveel speelt én les geeft, moet natuurlijk een heel secure agenda bijhouden. De boekingskantoren moeten goed weten waar ik wanneer speel, of het loopt in het honderd.''
Word je soms vervangen?
,,Heel soms. Bij Daan wil ik niet vervangen worden en voor Billie King, een vrouwengroep, vind ik geen vervangster. Erg hé. Er zijn wellicht nog goede drumsters maar ik weet ze niet zitten. Als iemand zich wil melden,... laat maar horen. Ook met Skeemz heb ik een drukke agenda. Dat zijn de drie bands waarmee ik meest speel. Bij de andere gaat het om veel minder optredens.''
Kun je je aanpassen aan zes verschillende muziekstijlen?
,,Natuurlijk. Ik heb daar dan ook zes jaar intensief voor gestudeerd. Drummen is niet alleen mijn passie, het is niet zomaar een hobby, het is mijn job verdorie. Ik geef ook les in academies. Voor veel mensen is drummen zomaar een beetje ritmisch op een trommel slaan , maar dit is een vak als een ander, waarvan je de technieken moet beheersen en waaraan je heel je leven blijft schaven.''
Wanneer had je de eerste sticks in handen?
,,Twintig jaar geleden. Toen ik zes jaar was, speelde ik bij de fanfare in Maldegem. De hele familie trouwens. Mama speelde grote trom, mijn oudste broer trommelde, mijn jongere broertje had kleine cimbaaltjes en papa speelde trompet, allemaal bij fanfare Nut en Vermaak . Ik heb altijd gehouden van de discipline die in een fanfare vereist is. Ik hield ervan wanneer we bijvoorbeeld op wapenstilstand moesten spelen ergens bij het oorlogsstandbeeld. Liever dat dan door de kermis wandelen. Wanneer ik ergens een taptoe zie, kan ik gebiologeerd zitten kijken. Dat is en blijft heel mooi.
Weet je wat grappig is? Ik speelde in die fanfare als kind. Nu geef ik les in Knokke-Heist en bij mijn leerlingen zijn muzikanten van de fanfare Nut en Vermaak. Mooi toch? Ik geef er lees in jazz-percussie.''
Rest er nog tijd voor vakantie?
,,Nauwelijks... Aangezien ik les geef, moet ik me aanpassen aan de schoolvakanties. En tijdens de zomervakantie zijn er de meeste festivals. Op andere momenten zijn er de voorbereidingen van een nieuwe cd, van bijvoorbeeld Daan... het is soms lastig. Ik heb nog niet zoveel van de wereld gezien. Grote reizen zitten er niet in. Daarom zou ik graag eens op tour gaan, met af en toe een dagje sightseeing erbij. Dat moet leuk zijn. Reizen en spelen verenigd.''
Al dat drummen, voor een jong en frêle meisje. Doet dat geen pijn aan de armen? Of heb jij ijzeren armen zoals Justine Henin?
(lacht) ,,Je moet de juiste technieken gebruiken, dan heb je geen spierpijn. Ik kan dat moeilijk uitleggen, maar het moet vanuit je buik komen, niet louter van je armkracht. Let op, als ik een paar dagen niet heb gespeeld en plots drum ik een concert, voel ik het aan mijn handen hoor, dan zou ik bijna blaren krijgen. En na het laatste concert van Daan waarin weinig rustige nummers zaten, voelde ik dat ik heel intensief was bezig geweest. Het gevoel dat je net heel zwaar aan sport hebt gedaan. Je zit zolang met die adrenaline in je lijf... ik ben echt leeg na een optreden.''
Ben jij het type dat de hele dag overal ritmisch op tafel zit te trommelen met je vingers?
,,Ik ben wel altijd met het ritme bezig, merk ik. Ik zal stilletjes mijn voet of een hand mee bewegen. Maar ik zal niet irritant met mijn wijsvingers op de koekendoos trommelen. Heb je al iets gemerkt het jongste uur? Neen hé? In de wagen zit ik steevast op mijn stuur te tokkelen, maar ik wil geen andere mensen irriteren. Er zijn zo van die drummers die willen dat je hen opmerkt, die overal hun showke geven. Zo zit ik niet in mekaar.''
Heb jij grote voorbeelden? Herken je grote drummers meteen?
,,De groten hebben iets unieks, die herken je meteen. Ik hou van de drummer van Miles Davis, van de drummers van Led Zeppelin of van The Meters, maar ik heb respect voor alle vaklui.''
Welke muziek komt er thuis in de cd-speler?
,,Dat is heel verscheiden. Ik luister naar Johnny Cash en Gainsbourg, naar funk en soul, naar Led Zeppelin en AC/DC.
Meer en meer rock-'n-roll tegenwoordig. Mijn vriend leert me allerhande kennen. Maar er ligt ook jazz op, en filmmuziek. Heel verscheiden dus.''
Nog iets om te drinken?
,,Een soepje voor mij. Ja, eten doe ik dolgraag. Zo met de hele band op restaurant voor een optreden, of rustig in Gent, in restaurant de Lieve bijvoorbeeld. Ik woon daar in de buurt. En ik verdik geen gram, hoeveel ik ook eet. Ik kook zelf graag. Maar ja, met mijn druk leven zit ik meer op restaurant hé.''
Geniet nog een beetje van je vrije dag.
,,Ze zijn schaars, mijn vrije dagen, maar ik geniet. Tot ziens.''