Hoe fris het donderdag- en vrijdagnacht was, zo warm was het zondagmiddag. De weide werd Werchter-strand. En dat leverde bikini's en blote buikjes op tijdens The Kooks (**) . Tienerfans gingen loos, maar het leek toch alsof de jonge Britten stilaan uitgetourd zijn. Frisse hoentjes, onrijp maar verrassend, waren de Cold War Kids (****), die qua ervaring schril afstaken tegen opper-Pixie Frank Black (***), voor wie de hemelsluizen een kwartier lang opengingen. Niemand die dat erg vond. Op hetzelfde ogenblik stond uitgedost in een paars regenfrakske Luke Pritchard van The Kooks met zijn gitarist naar Incubus (****) te kijken. Ach, het zou een kletsnat festival worden volgens de voorspellers, maar Rock Werchter werd door de weergoden gespaard. Die enkele bui deed zelfs deugd voor wie vier dagen geen douche of deospray gezien heeft.

Zondag, laatste festivaldag, was echter vooral Metallica-dag. Jammer voor ontgoochelende Damien Rice s (*) of andere zich uitslovende groepen, maar ze deden er eigenlijk nauwelijks toe. Metallica (*****) ... en Nothing Else Matters . Om elf uur gisterochtend stonden de eerste Master of Puppets T-shirts al op de eerste rij. En om negen uur gisteravond was het dan zover. Niet Eddie Vedder, maar James Hetfield was volgens velen de échte god van Rock Werchter 2007. Metallica was er voor de vijfde keer, en dat moest gevierd worden. Het was een wedstrijd die ze niet konden verliezen.

Meer nog, een bijzonder goedgemutste James Hetfield gaf de trouw wachtende, honger en dorst, regen en zon trotserende die hard-fans méér dan ze in hun luidste dromen wensten. Geen verkenningsronde met minder bekende songs, maar meteen de beuk erin met klassieke meebrullers als Creeping death , For whom the bell tolls en Sanatorium . De security moest in de frontstage voor het eerst in vier dagen echt uitrukken. Een mens zou zowaar vergeten dat na tweeëneenhalf uur Metallica ook nog eens Faithless aan een veroveringstocht begon.