Brusselse Marollen worden trendy en duur

,,Ons boek staat niet boordevol portretten van oude vieze mannetjes, die met een stompje van een sigaret in een vuile hoek van een café stomdronken voor zich zitten uit te staren'', zegt Kurt Deruyter (32), fotograaf van het fotoboek Marollen/Marolles. ,,In dat cliché wilden we niet trappen, want dat is niet meer het correcte beeld van de Marollen. Deze wijk is zich uit dat cliché aan het optillen. Hier komen zich steeds meer namen vestigen. Ik noem bijvoorbeeld het architectenbureau Jaspers dat onder andere de nieuwe terminal voor Zaventem tekende.'' Deruyter heeft gelijk. De Marollen worden inderdaad met het jaar diverser. Toonaangevende reclamebureaus, chique viswinkels, de kantoren van Olivier Strelli het heeft allemaal een adres in de Marollen.

Mensen dansen hier graag een slow

,,Goed voor die zaken misschien, maar slecht voor de sukkelaars van de wijk,'' zegt Kris Raemdonck. Zij is sociaal werkster bij de Vrienden van het Huizeken, een opvanghuis voor daklozen. ,,Wij moeten steeds meer onderdak bieden aan armen uit de buurt zelf. Voorheen konden ze de huurprijzen nog aan. Maar nu heerst hier een soort renovatiewoede. Huisbazen knappen hun woningen op, waarna ze de huurprijzen fors verhogen tot de originele bewoners niet meer kunnen volgen. Die worden dan dakloos.''

François Van den Stock (47) is één van de vast klanten van de Vrienden van het Huizeken. Hij wil niet leeglopen in een klaagzang over het leven dat steeds maar duurder wordt. ,,Mag ik iets zeggen over mijn hobby?'' vraagt de man. Natuurlijk. ,,Ik ben diskjockey in de buurt. Als ergens een verjaardag te vieren is, dan zet ik daar mijn muziekinstallatie op en begin plaatjes te draaien. De mensen hier dansen graag slows. Je t'aime moi non plus, bijvoorbeeld. Of anders een goede disco. Stars on 45.''

Zelf kan François niet dansen.Jaren geleden had hij iets aan zijn been. Het is nooit meer goed gekomen. Jaren geleden had hij ook een vrouw. Nu leeft hij alleen. Gelukkig is er zijn zus, die af en toe nog eens naar hem omkijkt. François heeft zorgen: ,,Het volstaat voor mijn publiek niet meer dat ik plaatjes draai. Ze willen nu karaoke. Ik zal ergens geld moeten vinden om zo'n apparaat te kopen.''

Wachten op de prins

Mohammed de Marokkaan (52) sleurt al heel de middag met tafels en banken. Straks is het hier buurtfeest. Prins Laurent zal ook komen. ,,Laurent betekent hier echt wat,'' zegt fotograaf Kurt Deruyter. Sinds hij in de kerk hier een tweede huwelijksmis deed - daags na het officiële huwelijk - voelen vooral de sukkelaars zich verheven.'' Mohammed rust heel even en zegt het bondig: ,,Acht jaar geleden ben ik hier gearriveerd en kende niemand. Nu heb ik veel vrienden. Dat zijn de Marollen!''

In een zijstraat van het Vossenplein, het hart van de Marollen, huist vioolbouwer Antoni Jassogne. Hij vat mooi samen wat met de Marollen gebeurt: ,,Twaalf jaar geleden trok ik weg uit de buurt De Zavel. Het werd te duur. Na mij volgden tal van antiquairs. In die dagen zag je hier nog drugsdealers en dronkaards. Nu wordt de buurt opgekuist. En straks moet je echt rijk zijn om hier te kunnen wonen. De Marollen worden voor de snobs.''

Info over het fotoboek ,,Marollen/Marolles'' op www.booksinspired.com.