Met de aanstelling van Griet Verhesen en Leen Beke als nieuwe schepenen veroveren de Geelse politica's definitief de meerderheid. Het college van burgemeester en schepenen telt nu vijf vrouwen op negen mandaten en in de gemeenteraad worden 17 van de 33 zitjes ingenomen door een dame. En alsof dat nog niet genoeg vrouwelijk overwicht betekent: Geel telt sinds de laatste verkiezingen met Vera Celis en Griet Smaers twee Vlaamse volksvertegenwoordigers. Politiek bedrijven is in de Kempense gemeente steeds meer een vrouwenzaak geworden.
Vroeger vergaderen
De spreekwoordelijke haan in het Geelse kippenhok is burgemeester en gewezen Vlaams volksvertegenwoordiger Frans Peeters (CD&V). Of hij nu vaker moet vergaderen over de klassieke vrouwenthema's als kinderopvang en andere zachte materies? 'Op zich valt dat heel goed mee. Het is niet dat ons schepencollege nu een theekransje is geworden waar niet meer over wegenwerken of criminaliteit gepraat wordt', vertelt hij. 'Ik heb ook in stadsbesturen gezeteld met een meerderheid aan mannen en eigenlijk komen grosso modo toch steeds dezelfde onderwerpen aan bod. We hebben vrouwen die goed zijn in harde materies en mannen die zich thuis voelen in de zachtere bevoegdheden. Het gaat niet om de materie, maar wel om hoe men ermee omgaat.'
Of er dan toch geen verschillen -of zelfs verbeteringen- zijn te vinden in de vrouwelijke aanpak? 'Wat mij het meeste opvalt is dat het tijdstip waarop we vergaderen serieus naar voren is geschoven', zegt Frans Peeters. 'Vroeger kwamen we steevast 's avonds bij elkaar. Nu vergadert het schepencollege overdag, zodat er 's avonds meer tijd overblijft voor de kinderen en het gezin. En als ik eerlijk ben, moet ik toegeven dat die aanpassing eigenlijk wel een hele verbetering is. Maar wij mannen zouden zo'n beslissing minder vlug nemen.'
Subtiele accenten
Het moet gezegd worden: met vier vrouwelijke schepenen was het Geelse stadsbestuur al bij de start van de legislatuur uiterst vrouwvriendelijk. CD&V is in Geel goed voor 20 van de 33 zitjes. 'Op een evenwichtig samengestelde lijst komen de vrouwen automatisch aan bod', leggen Griet Verhesen en Leen Beke uit. 'Zeker omdat onze partij geen vrouwen zoekt om de hoop te vergroten, maar kandidaten met inhoud. Die kwaliteiten vertalen zich later ook in schepenambten.'
De kersverse schepen Leen Beke beaamt dat het moeilijk is om opvallende verschillen tussen de mannelijke en de vrouwelijke benadering van de gemeentepolitiek te vinden. 'Iedereen geeft zijn of haar eigen invulling aan dit ambt. Maar toch zijn er subtiele accenten. Zo zal een man sneller beslissingen nemen op basis van cijfers, terwijl vrouwen nogal de neiging hebben hun buikgevoel te volgen en eerst een draagvlak te zoeken.'
De Geelse politica's zelf voelen zich comfortabel in hun stadsbestuur, maar hebben zeker niet de ambitie om nog meer zitjes te veroveren. 'Ik ben niet iemand die de barricaden gaat beklimmen om zoveel mogelijk vrouwen naar de politiek te loodsen', zegt Griet Verhesen. 'Men moet mensen selecteren op basis van hun talenten en kwaliteiten, niet omdat ze toevallig vrouw zijn. De job moet goed gedaan worden.'