In Superstaar knipt Lamoot fragmenten uit Aspe, Zone stad, Matroesjka's en SOS Piet om er ‘iets grappigs' mee te doen. Uitleggen wát hij precies doet, zou ons te ver leiden: als je een mop of een sketch wil vermoorden, moet je die vooral op papier uitleggen. Feit is dat Superstaar meer op de lachspieren werkt dan Helden van het internet, het programma van de makers van Benidorm bastards die ‘iets grappigs' wilden doen door Koen De Graeve commentaar te laten geven op YouTube filmpjes. De humor van Helden van het internet ging aan mij totaal voorbij, die van Superstaar niet. Voor wat het waard is, hoor: ik heb ooit Kiekens grappig gevonden.

Dat Gunter Lamoot archiefbeelden van een toespraak van nazileider Adolf Hitler herwerkt tot een veiling van een cd van Regi Penxten, is zeker niet zijn beste vondst. Beter zijn de montages waarin Herbert Flack in Aspe naar een seksscène met Herbert Flack lijkt te kijken of Eddy Wally zich klaar lijkt te maken voor een lezing over kwantummechanica. Dat echt iedereen er van langs krijgt, was te verwachten: van Peter Van Asbroeck ‘die zijn rijbewijs terug heeft' tot deelnemers van De stip die misschien niet zo blij zullen zijn met de manier waarop hun oproep van weleer belachelijk wordt gemaakt. Aan het einde werd een videoclip van Clouseau op muziek van dEUS gezet. Het resultaat sloeg helemaal nergens op, maar ik vond het wel grappig. Zoals ik zei: flauw hoeft niet slecht te zijn.