'De Kerselarekapel is eigenlijk van meet af aan een zorgenkind geweest', zegt de Oudenaardse deken André Peereboom.

'Na het afbranden van de oude kapel in 1961 organiseerde de kerkfabriek een architectuurwedstrijd. De keuze ging naar een modernistisch gebouw in beton, wat toen niet evident was. Maar na de vele negatieve reacties konden de mensen zich uiteindelijk toch met het niet-alledaagse concept verzoenen. De glaspartijen baarden de eerste zorgen. Doordat beton leeft, is het glas verschillende keren gebarsten. Maar wat nu gebeurt, hadden we eigenlijk voelen aankomen. In 2005 zagen we hoe op verschillende plaatsen betonrot optrad en hoe de betonijzers door roest werden aangevreten. Resultaat was dat betonnen schilfers naar beneden vielen. Toch dacht toen niemand dat het zo erg gesteld was met onze bedevaartskapel.'

Herstellingen

'Nadat in 2009 de bevoegde minister onze merkwaardige kapel als beschermd monument had geklasseerd, ging de raad van bestuur aan de slag en duidde ingenieur-architect Freddy De Schacht aan om met de restauratiewerken te beginnen. Al vlug bleek dat dit geen gemakkelijke klus zou worden. Aan tal van gespecialiseerde instellingen en universitaire afdelingen werd gevraagd hoe best de nodige herstellingen moesten uitgevoerd worden. Dit gebeurde in overleg met de Vlaamse Gemeenschap, de provincie, de diensten van de stad en de kerkfabriek van Pamele die eigenaar van de kapel is. Stilaan groeide vanuit verschillende studies het besluit dat de kapel grondig diende gerenoveerd te worden. Daarbij moeten we echter rekening houden met een vrij lange procedure.'

Sinds einde vorige week werden in de kapel verschillende zware stutten aangebracht. Deze stutten ondersteunen de dwarsbalken van de achttien meter brede dakconstructie.

Veiligheid

André Peereboom: 'Om ondertussen toch geen enkel risico te nemen, beslisten de raad van bestuur en de kerkfabriek om enkele stutten aan te brengen in de kapel en onder de luifel. De stutten worden geplaatst om verdere scheuren en barsten te voorkomen. Dit is geen leuk zicht en zal ongetwijfeld hinder meebrengen. Maar de veiligheid van de bedevaarders moet voorrang krijgen. Er is geen reden voor paniek. Tijdens de meimaand kan het bedevaartprogramma met alle diensten plaatsvinden zoals gepland. Restauratie is dringend nodig, maar meer dan waarschijnlijk zal het nog enkele jaren duren vooraleer de werken kunnen starten. Nog altijd wordt onderzocht wat nu de beste aanpak is. Tegelijkertijd wil Monumentenzorg dat het bouwconcept van de kapel zo zorgvuldig mogelijk behouden blijft.'