STABROEK/KAPELLEN - De familie Cannaerts beleefde dit weekend de nachtmerrie van elke ouder: hun zoon Jaitse ging zaterdagavond gewoon slapen en werd zondag niet meer wakker. De jongen was kerngezond. Een autopsie moet uitwijzen wat de juiste doodsoorzaak was.
Had Jaitse Cannaerts uit Kapellen in Antwerpen overmatig last van de zenuwen, door het driedaagse feest van zijn school en de vele veranderingen die een twaalfjarige meemaakt, en overleed hij daardoor in zijn slaap? Totnogtoe is het de enige mogelijke verklaring voor het bruuske overlijden van de jongen. Opvallend ook: de Sint-Catharinaschool uit Stabroek liet het schoolfeest zondag gewoon plaatsvinden, ook al was Jaitse er niet meer bij. ‘Omdat hij het zo gewild zou hebben', klinkt het.
Mama Tine Van Keer (34) probeert met haar partner Kevin Calluy en Jaitses grootmoeder te vatten wat er gebeurd is. Voor zijn vader, bij wie Jaitse overleed, was het gisteren allemaal nog te zwaar.
Jaitse ging naar de Sint-Catharinaschool in Stabroek. ‘Het was dit weekend drie dagen schoolfeest', vertelt mama Tine. ‘Vrijdagavond heeft Jaitse veel plezier beleefd op de schoolfuif, waar hij supergoed aan het dansen was. Zaterdag stond er een optreden op het programma. Samen met enkele klasgenootjes deed Jaitse iets rond Elio Di Rupo. Hij was de O uit het woord Elio.'
Daarna bracht de moeder hem weg. ‘Om 22uur heb ik hem afgezet bij zijn papa. Jaitse was blijkbaar zenuwachtig voor de rest van het schoolfeest en kon de slaap niet meteen vatten. Hij is pas om middernacht gaan slapen. Met zijn klas had hij een videoclip gemaakt en die zou zondag worden getoond. Jaitse speelde daarin een draak. Zijn vleugel was een beetje gescheurd en die wou hij zondagochtend nog terug aan elkaar lijmen.'
Toen de partner van Jaitses vader de jongen zondagvoormiddag wakker wilde maken, trof ze hem levenloos aan in zijn bed. Ze sloeg onmiddellijk alarm. ‘Jaitses oudere broer Dylan heeft hem uit bed gehaald. De hulpdiensten hebben nog anderhalf uur geprobeerd om hem te reanimeren.'
Scharnierpunt
Gisteren was het nog steeds een raadsel wat er precies gebeurd is. ‘Hij had helemaal geen klachten of hartproblemen. Hij had zaterdagavond ook niet gezegd dat hij moe was of ergens pijn had', vertelt mama Tine.
Jaitse stond op een scharnierpunt in zijn leven. Twee weken geleden deed hij zijn plechtige communie en over enkele dagen zou hij zich inschrijven voor de middelbare school. Hij ging dolgraag naar de Chiro en zou deze zomer mee op kamp gaan. Niet lang geleden was hij ook met atletiek begonnen.
De jongen was goudeerlijk, vertelt zijn moeder Tine. ‘Hij kon niet tegen onrechtvaardigheid.' En hij had karakter: ‘Als hij iets in zijn hoofd had, dan moest het ook gebeuren.'
‘Voor mij was Jaitse in één woord gewoonweg alles', vertelt zijn grootmoeder, die hij bobo noemde.
Niets gehoord
Jaitses moeder baat samen met haar ex-man een bakkerij uit in Stabroek. ‘Mijn ex is de hele nacht op geweest om in de bakkerij te werken. Hij heeft totaal niets gehoord. Jaitse heeft dus ook niet geroepen dat er iets was.'
Tine zoekt nu troost bij Tommeke, de tot op de draad versleten knuffel van Jaitse. ‘We hadden min of meer afgesproken om Tommeke na de communie weg te doen, maar Jaitse kon er geen afscheid van nemen en had Tommeke onder zijn kussen verstopt.'
Jaitses vriendjes van de Chiro hebben gisteren al hun medeleven betuigd. Ze schreven hun gevoelens neer in een brief die ze aan Jaitses moeder bezorgden.