Jan Rodts zucht als we hem het verhaal van Annick Verbeke voorleggen. 'Wat wil je: een kerkuil is een roofvogel en bovendien een nachtdier. Zo'n vogel heeft ruimte nodig en die vindt hij niet in een particuliere woning. Het is niet meer dan logisch dat het dier probeert te ontsnappen.'

Het houden van roofvogels is in België niet verboden, zegt Rodts. 'Dat is het gevolg van een Europese richtlijn die zegt dat alle vogels die op het grondgebied van de EU in het wild voorkomen en in gevangenschap zijn uitgebroed, mogen worden verhandeld. De particulier of handelaar die een roofvogel wil verkopen, moet wel een Cites-certificaat (Convention on International Trade in Endangered Species) kunnen voorleggen en bovendien moeten de kuikens worden geringd.'

Volgens Rodts komt het wel meer voor dat de roofvogels ontsnappen. 'We moeten vaak een vogel uit een boom gaan halen die gaan vliegen is met leikoord en al en verstrikt is geraakt in een boom. In het slechtste geval vinden we een skelet terug.'

Met het kerkuilenbestand in Vlaanderen gaat het de laatste jaren weer beter. 'Dankzij de inspanningen van onze kerkuilwerkgroep', benadrukt Rodts. 'Twintig jaar geleden was de kerkuil een bedreigde diersoort in onze contreien. Onze werkgroep heeft honderden nestkasten opgehangen in heel Vlaanderen. Resultaat: momenteel zijn er opnieuw zo'n duizend broedparen. Maar zij worden uitgerekend bedreigd door de tamme kerkuilen die elk jaar ontsnappen. Met die huisuilen is vaak gekruist, met als gevolg dat je na een paar generaties bastaarduilen krijgt. Als die een koppel vormen met zuivere, wilde kerkuilen, betekent dat op lange termijn een bedreiging voor het voortbestaan van de soort.' (gjdv)

www.kerkuilwerkgroep.be