In een impulsieve bui en overtuigd door het hoge aantal vrouwelijke medekandidaten liet ik mij dit jaar overtuigen om deel te nemen aan het jaarlijkse buikschuiftornooi voor medewerkers van de Lokerse Feesten.

Na twee compleet mislukte sprongen – beginnersgeluk is mij duidelijk niet gegeven – had ik eindelijk de juiste techniek onder de knie en schoof ik zowaar verder dan tien meter! Voor de geïnteresseerden: je schuift best op je onderarmen en je knieën.

Helaas haalde ik het podium niet. De begeerlijke eerste plaats werd weggekaapt door mijn nicht, tevens een medewerkster aan toog 3. Mijn zus haalde zilver en ikzelf reikte op een verdienstelijke vierde plaats. Een hoogdag voor toog 3 én voor de familie Colman dus.