Het verhaal van ’t Vlindertje is ook een beetje het verhaal van Georges Vandenbosch. Toen hij op 1 februari 1990 directeur werd van de Gemeenschapsschool, vond hij naar eigen zeggen ‘veel lege lokalen en weinig kinderen. Samen met het oudercomité en de vriendenkring van de basisschool ging ik op zoek naar een nieuwe functie voor de leegstaande gebouwen. We kozen voor een kinderdagverblijf, omdat dit de instroom van kinderen naar de school op termijn ten goede zou komen.’

En het moest snel gaan: de streefdatum was 1 september 1990. Met de logistieke steun van het gebouwenfonds van Onderwijs, de financiële steun van de vriendenkring en de materiële steun van veel vrijwilligers lukte het: Kind&Gezin gaf toestemming om een kribbe voor 21 kinderen de openen. Vandenbosch mocht zijn baby boven de doopvont houden: ’t Vlindertje was geboren!

De start verliep moeilijk, met zeven kinderen (waaronder mijn bloedeigen oudste zoon). Georges Vandenbosch herinnert zich nog goed dat de officiële erkenning door Kind&Gezin nog vier maanden uitbleef en het personeel daarom ook zo lang op zijn eerste loon moest wachten.
Maar gaandeweg volgden de uitbreidingen zich op, tot 56. Die medaille had ook zijn keerzijde: verbouwings- en aanpassingswerken alleen volstonden niet meer. De gebouwen raakten verouderd en op de koop toe zorgde de veranderde structuur van het gemeenschapsonderwijs ervoor dat het broodnodige geld achterwege bleef.

Vandenbosch: ‘De kribbe had weinig keuze: ofwel sluiten, ofwel denken aan nieuwbouw. Maar, we hadden geen bouwterrein en – erger nog – geen geld. We hadden enkel de erkenning van Kind&Gezin. Daarom hebben we vanuit de Raad van Bestuur in 2007 contact opgenomen met het schepencollege van Boutersem.’
Na drie jaar onderhandelen was er eindelijk een akkoord, waarmee de voltallige gemeenteraad instemde: de gemeente kocht de grond en maakte het terrein bouwrijp, de VZW kreeg een erfpacht voor 35 jaar. De Vlaamse overheid zal via de VIPA (Vlaams Infrastructuurfonds) de nieuwbouw voor 70% subsidiëren. Voor de overige 30% krijgt de VZW een renteloze lening van het gemeentebestuur. Op 1 april zijn de graafwerken begonnen en als alles meezit moet tegen de jaarwisseling het nieuwe kinderdagverblijf klaar zijn.

Georges Vandenbosch besluit met een woord van dank aan iedereen die in de loop van al die jaren meegewerkt heeft om van ’t Vlindertje een kwaliteitsvolle kribbe te maken. Veel dank ook aan de politieke verantwoordelijken van Boutersem, die altijd zijn blijven geloven in het succesverhaal én het maatschappelijk nut van de kribbe.

Dubbeltje op zijn kant

Nochtans was het gemeentebestuur niet altijd even bereid om ’t Vlindertje te steunen, gaf burgemeester Guido Langendries (SP.a) ruiterlijk toe. Tussen 1992 en 1995 speelde het gemeentebestuur immers met de gedachte om een ‘eigen’ kinderkribbe te bouwen, als filiaal van De Sterrekes uit Haasrode. ‘Maar uiteindelijk hebben we die idee laten varen, want twee kribbes was op dat ogenblik van het goede te veel,’ zei de burgemeester. En dus besloot het bestuur om de samenwerking met ’t Vlindertje te versterken. Want de gemeente gelooft in dit toekomstgericht project.

Schepen van Onderwijs en Buitenschoolse opvang Günther Portaels (Open VLD) sloot de rij sprekers af: hij beklemde nogmaals de grote vraag naar kwaliteitsvolle kinderopvang en de vaste wil van het gemeentebestuur om zo ruimschoots mogelijk aan deze vraag tegemoet te komen.

Gelegenheidsmetselaars

Na de toespraken was het tijd voor wat symboliek: op het bouwterrein sloegen voorzitter, burgemeester, schepen én architect de handen aan het truweel om symbolisch de eerste steen te leggen en de gedenkplaat te onthullen. O ja, architect Hans Huts is een rasechte Boutersemnaar.
En binnen een zestal maanden zal Boutersem een spiksplinternieuw kinderdagverblijf hebben. Daar kan iedereen alleen maar gelukkig om zijn.