Zondagnamiddag, niet bepaald het meest evidente moment om de mensen uit hun zetel of van achter de koffietafel weg te trekken. En toch: een vijftigtal (!) mensen ging in op de uitnodiging van het gemeentebestuur.

Ze werden ontvangen door Gunther Janssens (SP.a), schepen van gemeenschapsvormende initiatieven. Een hele mond vol, maar schepen Janssens maakte al snel duidelijk waar het voor staat: 'Als gemeentebestuur willen we mensen met elkaar verbinden, samenbrengen, want we zien dat dit steeds minder evident is. Onze drukke jobs en leven maken dat we daar soms minder tijd en gelegenheid voor hebben. Daarom zijn er die verschillende initiatieven: onze speelstraten, de feestcheques, de dag van de buren, het inwandelen van nieuwe wandelingen, …: het zijn allemaal initiatieven om mensen samen te brengen in een spontane en ongedwongen context. We zien trouwens ook dat dat werkt en dat de mensen daar gretig op in gaan.' Met andere woorden, de gemeente schept het kader, de inwoners zelf zijn vrij er al dan niet gebruik van te maken. 

De 'viering' van de vijftigjarigen past ook in deze verhaallijn. 'De tijd vliegt' zegt men altijd, en het is ook zo: studentenperiode, trouwen en een gezin stichten, een huis bouwen of kopen, werken... zonder echt de tijd te nemen om terug te blikken op wat je van je leven gemaakt hebt. En dan word je vijftig. Schepen Janssens: 'Voor jullie dus dit jaar; een mens kijkt dan al eens terug en vraagt zich af waar iedereen zit, die vrienden of schoolgenoten van vroeger, die dorpsgenoten die je niet alle dagen meer tegenkomt.'

Voor het gemeentebestuur leek dit een goed moment om mensen die zo ergens 'midden de rit' zijn eens bij mekaar te brengen met een glas en een hapje. Een hoop “Sarah’s” en “Abraham’s” samen, dat moet toch wat verhalen uit de oude doos opgeleverd hebben. en afgaand op de vrolijke sfeer die er hing, moeten die herinneringen best leuk geweest zijn.

Kwatongen beweren dat volgend jaar de drieënvijftigjarigen óók hun feest willen. Tiens, dat zijn die van 1960, wat een toeval.