Christophe Ghesquière (49), technieker in het wegenbouwbedrijf Segro, woont op de wijk Nieuwstad in Veurne. Hij was gehuwd met Nele Florizoone, die helaas plots overleden is op 22 juli 2007. Ze hebben één dochter, Sanne.
In het Veurnse is hij onder meer actief in het zangkoor, als lector, in de sodaliteit van de gekruisigde Zaligmaker (organisator van de Boetprocessie), in de liturgische werkgroep en in de missiewerking.
“Mijn roeping om diaken te mogen worden heeft eigenlijk diep in mijn hart vorm gekregen. Het was een tijd van vertwijfeling, maar ook een onweerstaanbaar aangetrokken voelen tot God en zijn mensen”, zegt Christophe Ghesquière. “Het was best wel een heel moeilijke tijd voor mij, het groot verlies van mijn lieve echtgenote en de roep om in Jezus voetstap te gaan, met een voorkeur voor de zieke en eenzame mensen. Ik heb ervaren hoe kostbaar, maar ook hoe kwetsbaar het leven is, en hoe eenzaam en verlaten mensen zich kunnen voelen en soms ook echt eenzaam en verlaten zijn.”
“Ik wil dit alles niet doen uit eigenbelang, of om er mezelf beter bij te voelen. Het gaat er echt om dat mensen ook dan misschien God kunnen ervaren. Het is een grote bekommernis voor mij in deze maatschappij waarin ieder maar voor zijn eigen geluk moet zorgen. Ik wil proberen de rust en de vrede die de Heer mij schenkt door te geven, ook door gewoon niet opdringerig nabij te zijn. Ik ben blij dat ik de weg van het diaconaat mag gaan en ik kijk hoopvol en met vertrouwen naar wat er komt.”