Glenn Swaenepoel afkomstig van Roeselare trouwde met de Koekelaarse Angelique Lowyck op 21 augustus 2010, maar veel geluk kenden de jonge tortelduifjes tot nu toe niet. Integendeel…. Wat als een sprookje begon, was maar van korte duur. Het jonge koppel dat zijn toekomst veel rooskleuriger had voorgesteld, verzeilde in de hel. Want wat kan er erger zijn dan ganse dagen op de dool zijn, geen werk en geen inkomen hebben, ziek worden en nergens terecht kunnen.

Ellende begon in Zuidschote

‘Alle ellende begon in oktober van vorig jaar, toen we onze vaste stek na drie maanden moesten verlaten. We woonden er landelijk in een klein huisje met ruime tuin’, opent Angelique Lowyck haar verhaal. ‘We werden na drie maanden – toen het huisje opgeknapt was – uit de woning gezet omdat we in het bezit waren van vier honden, nochtans hadden we toestemming van haar gekregen om er met onze vier honden te wonen. Wat wij echter niet wisten en de eigenaar had er ons ook niet op gewezen, is dat er in Ieper een politiereglement bestaat waarin bepaald wordt, dat het verboden is met honden van het ras Amerikaanse Staffordshire Terriër en Bull Terriër of hun kruisingen op het grondgebied van de gemeente Ieper te komen, te verblijven of er dergelijke honden te houden (artikel 7.1.4). En wij hadden onder onze vier honden een hond die op de lijst van verboden honden stond.’

‘Wat ik vooral erg vond is dat het de huisbazin die uiteindelijk eerst toelating had gegeven, zonder ons te verwittigen, bij de politie aangifte deed van de verboden hond. Had zij en/of de politie ons daarvan op de hoogte gesteld, dan hadden wij die hond wel ergens kunnen plaatsen. Maar nu was er natuurlijk geen praten en lievemoederen meer aan’, vertelt Angelique haar verhaal verder.

En van dan af ging het van kwaad naar erger. ‘Ja, zo kun je het wel stellen. Van Zuidschote ging het richting Koekelare, waar we enige tijd logeerden bij mama Monique (de moeder van Angelique), tot er een andere oplossing zich aandiende. We belanden achtereenvolgens in Nieuwpoort, in een vluchthuis in Esen bij Diksmuide, betrokken een studio in Roeselare, maar de verhuurder van vreemde origine (een Armeniër) stond iedere avond aan mijn deur en stuurde voortdurend Sms’jes tot ik het kotsbeu werd. Kortom het begon serieus op stalken te gelijken. Toen de man met het huurcontract kwam opdagen en hij zag dat mijn man na het werk thuis een pintje dronk, was het hek helemaal van de dam want alcohol was in zijn huis verboden. Het ging van kwaad naar erger en hielden het daar na twee weken voor bekeken’, aldus Angelique.

Hond op abnormale wijze overleden

‘Ik raakte depressief, slikte pillen a volonté om alle ellende te vergeten en werd opgenomen in het ziekenhuis. Glenn smeekte mij om van die pillen af te blijven en met zijn hulp is het me gelukt. In die periode kreeg ik van mijn vriendin Kelly Gotelaere een hondje cadeau. Ik gaf het de naam Baileys. Ik heb dit hondje helaas maar zeven maanden gehad, want het is op een abnormale wijze om het leven gekomen en ik vraag me nog altijd af hoe en waarom. Helaas kan ik daar weinig over vertellen want er loopt nog altijd een gerechtelijk onderzoek en een rechtszaak rond het overlijden’, vervolgt Angelique.

Nu blijft alleen nog de hond Akira over die ze kreeg van Glenn om zo haar diepe depressie te boven te komen. ‘En van Akira moet iedereen afblijven, ik zie die hond graag en niemand pakt hem nog van mij af’, zegt Angelique overtuigend. Voor de andere honden hebben Glenn en Angelique een nieuwe thuis gevonden.

‘Gezien we het in Roeselare bij de Armeense huisbaas al na twee weken voor beken hielden, trokken we in bij een vriend. We betaalden 50 euro per week, maar ook hier duurde ons verblijf niet lang, want het kwam aan de oren van het verhuuragentschap en we mochten met onmiddellijke ingang ophoepelen’, legt Glenn uit.

‘Gezien we nergens heen konden, ook bijna geen geld meer hadden, doolden we in Roeselare rond en sliepen er drie dagen in het gezelschap van Akira onder de blote hemel van het stadspark. Gelukkig was het nog redelijk mooi weer’, zeggen Glenn en Angelique een beetje beschamend.

Andy Vermaut redder in nood

‘Gelukkig konden we na die drie dagen een weekendje logeren in de studio van een vriend, omdat hij het weekend bij zijn vriendin doorbracht, maar na zijn terugkeer sliepen we opnieuw drie dagen onder de blote hemel in het stadspark van Roeselare. Uiteindelijk raapten we onze laatste centen bijeen en kwamen we terug naar Koekelare. Ik ging m’n moeder bezoeken die wel van al onze ellende iets afwist, maar ik durfde uit beschaamdheid niet vragen of we er mochten logeren. Zo belanden we in De Mote en sliepen er twee nachten in het torentje van een van de speeltoestellen die je er vindt!’

‘Ten einde raad zijn we op dinsdag 10 juli naar het OCMW gestapt maar zij konden ons niet helpen, want nergens was er een opvangplaats vrij en in het vluchthuis in Esen was niemand bereikbaar. De enige mogelijkheid die restte was dat ze ons gingen scheiden en de ene hier onderbrengen en de andere God weet waar, ergens anders. Dat wilden we echter niet, want we hebben enkel nog elkaar en houden ook van elkaar en bovendien hadden we het al moeilijk om afscheid te moeten nemen van onze honden toen we Zuidschote moesten verlaten, laat staan wanneer ze ons nog uit elkaar zouden halen wat er dan was gebeurd’, zeggen beiden in koor.

‘We lachen af en toe nog wel en houden zo elkaar op de been, maar zelfs dat begint stilaan moeilijker en moeilijker te worden. We tsjolen immers sinds oktober 2011 van de ene plek naar het andere, maar een degelijke oplossing blijft uit. Je zou er moedeloos van worden.’
‘Toen ik met mijn hond op stap was in Koekelare en van mijn mama terugkwam, passeerde ik de woning van Andy Vermaut, trok mijn stoute schoenen aan en belde aan. Gelukkig was hij thuis. Ik legde onze situatie uit en vroeg hem of hij ons niet kon helpen en Andy deed onmiddellijk de nodige stappen om ons aan opvang te helpen. Helaas moest ook hij ondervinden dat dit niet simpel is.’

‘Neen, benadrukt Andy Vermaut. Het is inderdaad niet simpel en dat bewijst nog maar eens dat er veel meer nood is in Koekelare aan crisisopvang en zeker aan permanentie in het weekend. Ik stuurde een sms naar schepen Dirk Ampoorter en die sms’te terug: “Bij mijn weten woont haar moeder in de Oostmeetstraat, kunnen ze daar niet terecht?” Waarop ik antwoordde: “Neen, de zus van haar mama is er op logement en daardoor is er voor hen geen plaats meer. Dinsdag zou ze dat gesignaleerd hebben aan het OCMW!” Maar hierop kwam geen reactie meer. OCMW-voorzitter Kaat Depreitere was niet bereikbaar’, bevestigt Andy het verhaal.

Vicieuze cirkel

‘Hopelijk helpt het OCMW van Koekelare ons deze vicieuze cirkel te doorbreken’, pikt Angelique opnieuw in. We kunnen nergens terecht en een oplossing is niet meteen in zicht en dat veroorzaakt spanning, stress en soms ruzie’, onderstreept Glenn beschaamd.

‘Toen ik werkte en nog thuis woonde wist ik een 3.000 euro opzij te zetten. Toen we trouwden en ons installeerden kocht ik daarvan meubeltjes en betaalde de huurwaarborg daarvan. Het geld was op en het was echt sparen en spiekeren om de eindjes aan elkaar te knopen. Wij hebben niet veel nodig, we zijn geen uitgaanders, geen drinkers en zeker niet verslaafd aan drugs. We gaan veel wandelen met de hond of zitten indien het kan, graag knusjes thuis en kijken naar een film.'

'Maar overal lopen we met onze kop tegen de muur. Wanneer we bij officiële instanties aankloppen, vragen ze ons naar een vast verblijfsadres en gezien we dat niet hebben kunnen ze ons niet verder helpen, waardoor we ook geen recht op een uitkering hebben. Maar geld om een woning en/of appartement te huren en een huurwaarborg te betalen hebben we niet. Hoe kun je op zo’n manier uit een diep dal geraken’, vragen Angelique en Glenn zich.

Uitzicht op werk

Nochtans heb ik de indruk dat beiden wel aan de slag willen en liefst zo rap mogelijk want het is geen vijf voor twaalf maar eerder kwart na. ‘Ja, ik heb uitzicht op werk’, zegt Glenn. ‘Vandaag en morgen dinsdag staat een sollicitatiegesprek op het menu en ik hoop dat ik direct bij een van de werkgevers aan de slag kan. Ik heb mijn VCA-attest en ben een gediplomeerd bouwvakker. Ik beschik over attest van grondwerker, kan met kraan werken en bezit een diploma die me toelaat alle nutsvoorzieningen aan te sluiten en/of af te koppelen. Maar welke vaste verblijfplaats moet ik opgeven als een werkgever om mijn adres vraagt’, vraagt Glenn zich nadrukkelijk luidop af.

Ook Angelique wil graag aan de slag, hoewel ze er nogal bleekjes uitziet. ‘Ik heb een deeltijdse opleiding genoten en deeltijds gewerkt in de horeca als keuken- en zaalmedewerker. Ik heb ook lessen gevolgd voor hulp in het huishouden en twee maanden onthaal gedaan. Maar gezien al die perikelen, kom ik niet aan de bak en hebben we bijgevolg geen inkomen. Geen werk is geen loon en stempelen kan geen van beiden.’

‘Ik hoop echt dat er zich vlug een oplossing aandient, want thuis met de duimen zitten draaien is niet voor mij, het bezorgt me alleen nog maar meer kopzorgen en nu zitten piekeren, kan ik missen als kiespijn. Bovendien houdt Glenn me overeind, want ik ga aan al die toestanden emotioneel eraan kapot’, bekent Angelique beschamend. ‘Zoveel onrecht en tegenslag had ik bij mijn trouwpartij in 2010 zeker niet verwacht. ‘Dakloos worden, op straat moeten leven en geen eten kunnen kopen, je zou voor minder beginnen huilen’, besluit Angelique Lowyck.

Extra noodopvang en weekendpermanentie een must

Je houdt dergelijke schrijnende toestanden anno 2012 niet meer voor mogelijk en toch is het nog dagelijks schering en inslag. Niet allen die in zo'n situatie terechtkomen zoals Glenn en Angelique, lopen een reddende engel als Andy Vermaut tegen het lijf. Wij vroegen aan Andy Vermaut naar zijn beweegredenen (morele en politieke) waarom hij hen tijdelijk opvang aanbood.

Wat wil Opbouw Koekelare/Groen Koekelare doen aan de situatie van Glenn en Angelique?

'Ik wil persoonlijk dat er nooit nog iemand in het park De Mote moet slapen. Daar kan ik niet mee leven. Eerst en vooral willen wij met Opbouw Koekelare/Groen nadenken met eventueel toekomstige politieke partners over het organiseren van extra noodopvang. Eén doorgangswoning lijkt ons in de praktijk voor Koekelare misschien wat te weinig, we moeten daarom echt de koppen bij elkaar steken en nakijken hoe we meerdere doorgangswoningen of ruimtes waar mensen tijdelijk kunnen verblijven, kunnen realiseren.'

'Misschien kunnen we ook gewoon een lijst maken met lokale mensen uit de gemeente die openstaan voor tijdelijke crisisopvang. Via hun geval is het nogmaals bewezen dat betaalbaar wonen een belangrijke prioriteit moeten worden in het gemeentelijk beleid. Betaalbaar wonen realiseren is trouwens de belangrijkste prioriteit voor Opbouw Koekelare/Groen Koekelare. Opbouw Koekelare/Groen Koekelare schuift hierbij drie belangrijke prioriteiten naar voor: 1. Samen met de eigenaars huren betaalbaar maken.2. Energiefactuur verminderen door het invoeren van premies voor energiebesparende investeringen. 3. Aanbod woningen vergroten om prijs te laten dalen 4. Een aantal woningen voorzien waar ook huisdieren zijn toegelaten', onderstreept Andy Vermaut.

Wat zijn dan eigenlijk de speerpunten van Opbouw Koekelare/Groen Koekelare op het vlak van betaalbaar wonen?

Andy Vermaut: 'We willen zowel huren als kopen goedkoper maken. Dat kan niet met één wondermaatregel, maar Koekelare, toch al altijd een gemeente met ambitie, kan via een heel pakket maatregelen wél impact hebben. Er moeten meer woningen komen, om de prijs te drukken en omdat we met steeds meer mensen zijn in Vlaanderen. De gemeente moet zelf actief zijn op de woningmarkt, door woningen op te kopen en te renoveren en door forse heffingen op leegstand. Momenteel heeft de gemeente geen echt woonbeleid, want dat woonbeleid besteedt ze zoveel mogelijk uit aan allerlei maatschappijen zoals Ijzer en zee en intercommunales. Haar eigen gronden moet ze niet verkopen, maar ze kan er wel via recht van opstal woningen op laten bouwen. Naast het eigen woonbeleid van de gemeente, kan Koekelare ook veel meer doen om verhuurders te ondersteunen door hen vaste huurinkomsten te garanderen via sociale verhuurkantoren en door investeringen in isolatie en energiebesparing te steunen. Als de gemeente tien procent sociale woningen voorziet, vermindert ze ook de druk op de huurprijzen. Opbouw Koekelare/Groen Koekelare staat dus voor oplossingen die goed zijn voor de portemonnee en dus iedereen ten goede komen.'

Hoe gaat Opbouw Koekelare/Groen Koekelare er voor zorgen dat ik nog een woning kan kopen?

'De oorzaak van de stijgende woningprijzen komt hoofdzakelijk door het tekort aan woningen. Als er onvoldoende aanbod is en veel vraag dan stijgt de prijs. Vandaag staan veel gebouwen leeg en wordt er op beschikbare grond niet gebouwd. Opbouw Koekelare/Groen Koekelare wil deze snel op de markt brengen door het heffen van leegstandsheffingen. Daarnaast moet de gemeente Koekelare zelf actief worden op de woningmarkt, door vervallen huizen te kopen en te verbouwen. Dit willen we realiseren via de oprichting van een rollend woningfonds. Verwaarloosde panden worden door het fonds aangekocht en gerenoveerd en vervangen door een betaalbare woning. Wij hebben de politieke moed, wel om dat te doen', aldus Vermaut.

Opbouw Koekelare/Groen Koekelare wil meer sociale woningen, maar er zijn er al zo veel?

Andy Vermaut: 'Vandaag zijn er minder dan zeven procent sociale woningen. Veel minder dan in onze buurlanden waar er meer dan vijftien procent sociale huurwoningen zijn. Meer dan dertien procent van de gezinnen hebben recht op een sociale woning. Er zijn met andere woorden dubbel zo veel sociale woningen nodig om aan de huidige vraag te voldoen. Een inhaalbeweging is noodzakelijk.'

De prijzen op de huurmarkt zijn onbetaalbaar. Hoe gaat Opbouw Koekelare/Groen Koekelare dit oplossen?

'Een woning huren is duur en daarbij komt soms nog een hoge energiefactuur. Opbouw Koekelare/Groen Koekelare wil dit aanpakken door een maximumfactuur voor huur in te voeren en een bondgenootschap aan te gaan met de verhuurders. De maximumfactuur voor huur moet echter wel op Vlaams niveau worden ingevoerd. Onze Koekelaarse lokale overheid kan de eigenaar stimuleren om zijn woning in een Sociaal Verhuurkantoor onder te brengen. In ruil kan hij energiebesparende investeringen uitvoeren en garandeert het Sociaal Verhuurkantoor de maandelijkse huur en een goed onderhouden woning. Op die manier houden we de huurprijs en de energiefactuur in bedwang en is de verhuurder zeker van zijn huurinkomsten en is hij verlost van alle lasten', verduidelijkt Andy Vermaut zijn visie.

Wat doet Opbouw Koekelare/Groen Koekelare voor de eigenaars? Onze woningen behoren tot de slechtst geïsoleerde van Europa!

'De federale regering heeft de energiebesparende investeringen geschrapt. Opbouw Koekelare/Groen Koekelare wil renovatiepremies onder andere op lokaal niveau terug invoeren. Opbouw Koekelare/Groen Koekelare wil eigenaars ondersteunen door onder andere de energiefactuur betaalbaar te maken. Daarnaast moet de gemeente met gratis advies en energiescans het verbruik laten dalen zodat elk gezin elke maand tientallen euro’s kan besparen.'

Opbouw Koekelare/Groen Koekelare pleit voor meer woningen maar alles wordt nu al volgebouwd. Wat gaat Opbouw Koekelare/Groen Koekelare daaraan doen?

'Er is inderdaad nood aan vernieuwende manieren om wonen betaalbaar te maken en niet te veel ruimte te verspillen. In België wonen we ruim 25 procent ruimer dan in onze buurlanden. Als we bepaalde ruimtes zoals garages, berging en een deel publiek kunnen delen, dan besparen we ruimte en daalt de prijs', besluit Andy Vermaut die hoopt dat Glenn en Angelique toch geholpen zullen worden door het OCMW.