'Op de eerst dag heb ik al een vijftal interviews gegeven, want de kunstenaars zijn hier als sterren ingehaald. Niet zo bevorderlijk voor onze veiligheid, maar je moet iets over hebben voor je medemens. Als onze aanwezigheid iets - hoe klein ook - in het voordeel van vrede kan betekenen is dit toch mooi meegenomen', aldus Thierry.

'Het weer is stralend en het is niet zo direct een symposium zoals we dit ondertussen wel kennen. Eerder werd er een grote masterclass gegeven door tien routiniers. De leerlingen zijn cum laude afgestudeerden die bij Aktam Abdul Hamid hun master hebben behaald. De man is hier in Syrië de grootste autoriteit op beeldhouwgebied. Mijn studente heet Liloz, is 26 en komt uit het uiterste noorden van Koerdistan; Na één dag weet ik al dat zij ooit een groot artieste zal worden. Voor ons is het natuurlijk wel aanpassen aan de situatie in dit explosieve gebied. Je moet een beetje opletten wat je doet en wat je zegt, en vooral altijd in groep samenblijven. Ons werkterrein is dan weer schitterend: het is gelegen in de duizenden jaren oude citadel van de stad.'