'Overal staan er van die jaknikkers om de olie op te pompen.In tegenstelling met wat ik dacht zie je hier geen buitenlanders. Waren we in Syrië nog met zijn zevenen, dan zijn we hier maar met twee en ik kan je zeggen dat dit nogal vervelend is. We worden overal aangesproken, mijn Tasmaanse collega, Marc Hobson, en ik. Waar we verblijven, een hotel in opbouw in een themapark zo`n 20 kilometer van de stad, is er geen warm water, geen internet en wordt de stroom geleverd door een generator'

'In totaal werken we hier met een kleine honderd mannen en vrouwen allen Chinezen en daarvan spreekt een een mondje Engels, en die is meteen ook onze tolk. Dus de communicatieproblemen zijn dan ook zeer groot en het resultaat is dat we tot op heden niks aan ons beeld dat toch zo`n 8.5 meter hoog zal worden hebben kunnen uitvoeren. Ik had eerst een dubbel zo hoog beeld in gedachten maar daar ben ik van afgestapt gezien ze hier het werk op hun eentje misschien zullen moeten afwerken.'

'Dit is China, alles kan, niets moet en God schiep de dag en de klare wijn, die hier overigens niet te zuipen is en brandt als de hel (53 graden).Het is hier snikheet en zeer winderig en je loopt hier volledig gedesoriënteerd rond want het is hier Beijing-tijd en om zes uur s`avonds nog steeds snikheet dus. We slapen dus tussen twee uur en acht uur s`morgen en tussen twee uur en zeven uur 's avonds. Wie spreekt van een jetlag: het is er een met een hamer. Voor de rest is alles normaal. Het eten is als steeds niet te vreten, je maag rispt vele malen per dag op bij de hygiënische gewoontes van de Chinezen. Je zit met zijn tienen op een groot toilet, mannen en vrouwen dooreen is geen zeldzaamheid. Hier wordt nog op de grond gerocheld wat in het westen van het land taboe is. Eerst steken ze alles in de mond en daarna spuwen ze het uit op tafel. Chopsticks steeds bij de hand hebben, is de boodschap.'

Internetverbinding is er nauwelijks in de regio waar Lauwers zich bevindt, dus op foto's is het nog even wachten.