'Toen ik vernam wat een poeha er gemaakt werd enkel en alleen door het indienen van een schriftelijke goedkeuring bij de gemeente was ik, om het zacht uit te drukken, verbaasd. Er waren nog geeneens gedichten en het kwam me dan ook voor dat onze plaatselijke politici, net door dit overreageren, de indruk wekten van in zak en as te zitten nog voor er één enkele letter op papier verschenen was. Ik vroeg me dan ook af - en velen met mij - wat deze dames en heren dan misschien te verbergen hadden dat er zo'n storm opstak, enkel en alleen door de simpele vraag tot het opstarten van een poëzieproject?', zucht Tine Hertmans.

Milieuvervuilend?

'Ikzelf heb niettemin van meetaf aan te kennen gegeven mij niet te willen inlaten met een spelletje modder gooien naar wie of welke partij dan ook. Blijft de vraag: waarom bleven ze zich dan zolang met klem verzetten? Alras werd er met drogredenen geschermd, onder anderen dat deze panelen 'milieubelastend' zouden zijn, waaruit ik dan concludeer dat kunst in het straatbeeld an sich 'milieuvervuilend' zou zijn. Hoe dan ook, zeker is dat één en ander uit de hand is gelopen en net het omgekeerde effect bekomen werd van wat beoogd werd: de dichters het zwijgen opleggen!'
 
'Ridicuul, zeker als je weet dat ik voor de vraag van Koenraad De Smet en Georges Heerman om als derde speler op te treden, net mijn fiat had gegeven om zélf op de lijst te gaan staan van de partij die ik destijds heb helpen oprichten (toen Agalev) in onze gemeente, namelijk Groen! Indien sommigen daaruit concluderen dat ik om een stunt verlegen zat, ik kan enkel zeggen dat het gewoon zo gelopen is, ik heb twee maal na elkaar 'ja' geantwoord, omdat beide zaken mijn interesse wegdragen, waarbij de poëzie, gezien mijn omvangrijk palmares, de overtreffende trap is.'
 
Idyllische leefomgeving
 
'Een en ander neemt niet weg dat ik weet waar ik heen wil, ook op politiek vlak. Ik wou dan ook niemand tegen de haren in strijken en ook niet in mijn eigen voet schieten en heb het daarom heel ludiek gehouden; poëzie kan ook dienstig zijn om de ernst te verzachten en ik vond dit hier zeker gerechtvaardigd, gezien de politiek onzekere tijden waarin we leven. Ikzelf heb er ook het thema 'gemeente' bij betrokken en mijn gedichten bijgevoegd die ik schreef tijdens mijn ambtsperiode van eerste dorpsdichter, ook al om het geheel iets zachter te maken en de idyllische kanten te benadrukken van onze mooie leefomgeving.'