Een mens denkt dan: deze heren op leeftijd zullen wel even tijd nodig hebben om te roderen of zich hier of daar van een initieel ongemak te ontdoen alvorens ze hun naam en status alle eer aandoen, maar dat was dus fout. Van bij het begin hielden de zeventigers het nokvolle plein – het festival was vandaag uitverkocht – in de ban, tot op de laatste rijen.

Van in de vooravond spotten we heel wat Hawai-bloemenkransen en dito hemdjes, tot zelfs bij de stoere securityboys voor het podium. Lokeren keek dus heel erg uit naar de Celebration reünie van 50 jaar The Beach Boys, en die verwachtingen  werden ruim ingelost. De charme waarmee Mike Love (70, met fleurig hemdje en rode pet) het publiek inpakte, was gewoon mooi om te zien. Af en toe met een speelse blik en een vermanend vingertje was hij de regisseur van het visuele spektakel, dat muzikaal in het begin weliswaar af en toe even de wenkbrauwen deed fronsen.

Innemender was voor ons Brian Wilson achter de witte vleugel, die aan de prettige bewegingen van de man te zien af en toe even handsfree leek bespeeld te worden. Die ene keer dat het pijnlijk vals klonk, hebben we hem ondertussen vergeven. Elk deuntje van The Beach Boys werd onmiddellijk opgepikt door het erg gemengde publiek – we zagen zelf tieners en twintigers keihard meezingen.  Een setlist is hier onbegonnen werk. We telden ze zelf niet na, maar vooraf hoorden we dat er maar liefst 55 nummers klaarzaten, met daaronder uiteraard een aantal medley’s.  

Wanneer u toch hoogtepunten wil, onthouden wij voor u vooral ‘God only knows’ door Brian Wilson, ‘Then I kissed her’, ‘I get around’, ‘Why do fools fall in love’, ‘Good Vibrations’ en ‘Fun, fun, fun', 'Wouldn't it be nice' en 'sloop John B'. Ook het  nagelnieuwe ‘That’s why God made the radio’ uit de gelijknamige cd deed de Grote Kaai op wolkjes surfen. Ruim anderhalf uur sloot het publiek The Beach Boys in de armen, en Mike Love en zijn strandjongens Brian Wilson, Bruce Johnston, Al Jardine en David Marks leken op hun beurt ook gecharmeerd door Lokeren. ‘What a fantastic audience, what a great festival this is, thanks for inviting us here' was een ferm compliment dat ook nog erg spontaan en oprecht klonk. We zouden ons al erg moeten vergissen wanneer dit niet de topper van deze editie van de Lokerse Feesten was.
 
Toen we rond middernacht de persruimte van de Lokerse Feesten verlieten, gleed de bus met daarin de helden van de avond de nacht in. Tientallen fans hadden al postgevat aan de uitgang en applaudisseerden luid en zwaaiden heftig. En Brian, Bruce, Mike, Al en David wuifden even enthousiast terug. 'A great festival it was.'