Het is kwart voor zeven, zaterdagochtend. De fiets van Reni staat al op de oprit van haar huis. De banden zijn nog koud. Ze komt naar buiten met de slaap op haar schouders en een plastiek doosje in haar handen. Dat bindt ze vast bovenop haar aanhangwagentje. 'Druiven,' zegt ze, 'voor onderweg.' Ondanks het vroege uur, besluiten we een spelletje te spelen. We gaan naar Lourdes en wat nemen we mee?

'Niet veel', bekent Reni. 'Een tent om in te slapen en wat reservekledij.' Op haar stuur heeft ze een modern gps-toestel bevestigd. Maar dat is niet ingesteld, zo blijkt al snel. 'Welke kant moeten we eigenlijk uit?' vraagt ze aan haar compagnon de route Martine. Die wijst naar het westen. 'Zo ongeveer.' De toon is gezet.

Vandaag nog staan er 93 kilometer op hun routeschema, want dat hebben ze wel degelijk. Alleen: waar heeft Reni het gelaten?! 'We hebben een camping aangestipt, maar we weten begot niet of die er nog is.' Wat als die na een urenlange tocht opgedoekt blijkt? 'Dan zoeken we een andere plaats om te overnachten. In het slechtste geval bellen we ergens aan om te vragen of we onze tent in een tuintje mogen opslaan. Vorig jaar hebben we dat slechts één keer moeten doen.'

Inderdaad. De dames zijn niet aan hun proefstuk toe. Met vorig jaar verwijzen ze naar Santiago de Compostela. 'Dat was 2200 kilometer verder. Gelukkig moeten we dit jaar niet zo veel kilometers afleggen, want we zijn niet zo goed getraind', zegt Martine. 'Het slechte weer heeft onze voorbereiding grondig dooreen geschud.'

De klokken in de kerktoren slaan zeven keer. Tijd om te vertrekken. En o ja, ook om afscheid te nemen van de vrienden die speciaal voor Reni en Martine uit hun bed zijn gekomen. Een paar flinke knuffels later, hotsen ze op de kasseien naar hun eerste kruispunt. Het verkeerslicht wil het afscheid rekken en springt op rood. Nog even zwaaien, 'zijn de banden wel opgepompt' en dan geeft het licht eindelijk toestemming om te vertrekken.

Wie de tocht naar Lourdes op de voet wil volgen kan dat. De dames hebben een blog: naarlourdes.blogspot.be. Wie een gmail-adres heeft, kan ook een reactie posten. 'Doen', zegt Reni. 'Want dat doet plezier.'