De kans is groot dat Reni en Martine meteen zijn doorgereden naar de grot. Om daar met Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes een hartig woordje te wisselen over de bakken regen die ze over zich uitgestort kregen. Alsof dat nog niet genoeg was, kregen ze ook met meer pech af te rekenen dan statistisch gezien normaal is voor een doorsneemens. 

Het begon met het versnellingsapparaat van Reni. Ook haar schoenen gingen stuk. Vervolgens liet de voordrager van Martine het tot twee keer toe afweten. Daar kwamen ook nog eens een kapotte pc en gsm bovenop. Om nog te zwijgen over een vuilniskar en een krijsende baby middenin de nacht. Of de opdringerige muggen die het vooral op Reni hadden gemunt. Genoeg is genoeg.

Maar dat alles verdween toch maar mooi naar de achtergrond bij het binnenrijden van Lourdes. Gelukkig was het ook niet allemaal kommer en kwel. Verre van zelfs. De landschappen waren schitterend, de frietjes na meer dan een week heerlijk en een crême brulée met slagroom zorgde ronduit voor een kick.

De ervaringen en indrukken onderweg blijven onuitwisbaar. Er was Poitiers met de vele kerken en kathedraal. Er waren de velden vol zonnebloemen, maïs en tarwe. Het fietspad van 75 cm breed dat zijn oorsprong vond in de Tweede Wereldoorlog. De koetjes en een hitsige stier zorgden dan weer voor een leuk intermezzo.

Wie de avonturen van de twee dames tot in het detail wil volgen, kan dat op: naarlourdes.blogspot.be. Vakantielectuur van de bovenste plank gegarandeerd.