Omringd door zeemannen uit alle windstreken zitten in het midden van het zeemanshuis Stella Maris zo’n vijftien vrouwen aan een grote tafel te breien. Elke maand brengt de Mutsenclub wat vrouwelijkheid en warmte naar het café aan de Hogeweg, dat vooral bevolkt wordt door eenzame mannen die ver van huis zijn.
 

Ann Versypt, die voor Stella Maris de schepen bezoekt, kwam tijdens de strenge en lange winter van 2009-2010 op het idee om mutsen te gaan breien voor de zeemannen. ‘De mannen hadden enorm veel last van de kou. Vooral de tengere Chinezen en Filippijnen konden zich niet verwarmen. Normaal moeten de rederijen zorgen voor goede winterkledij, maar dat doen ze vaak niet.’
 

Omdat Ann zelf niet zo goed overweg kan met breinaalden, deed ze een beroep op haar nicht Greta Everaert, die zelf haar schoonzus en haar dochter inschakelde. Met z’n drieën begonnen ze mutsen te breien, met goedkope wol die ze bij Zeeman kochten. Maar omdat nicht Ann nogal graag ‘tamtam’ maakt, haalde ook de plaatselijke KAV de breinaalden boven en brachten sympathisanten de bollen wol aan een snel tempo binnen. Daardoor komen er nu zo’n vijftien vrouwen elke maand in het zeemanshuis breien - en ook thuis voor de tv doen ze lustig voort.
 

‘Eigenlijk is het een beetje uit de hand gelopen’, zegt Greta. ‘De kamer van mijn zoon die sinds een tijdje het huis uit is, zit helemaal volgestouwd met bollen wol en mutsen en ook bij mijn schoonzus ligt er al een voorraad. We hebben nu al duizend mutsen voor komende winter. Ik had dit project eerlijk gezegd iets kleiner gezien, maar mijn nicht is nogal enthousiast.’

Ann heeft dan ook de leukste job. Met Kerstmis deelt ze mutsen uit aan alle zeemannen. Die mutsen worden dan voor de gelegenheid gevuld met kleine cadeautjes zoals chocolade, een kalender of balpennen. Maar ook als ze tijdens haar dagelijkse scheepsbezoeken merkt dat de mannen aan boord niet gekleed zijn op het Belgische weer, doet ze hen al een muts cadeau.
 

‘Voor die mannen is het alsof je hen goud geeft, zo dankbaar zijn ze. Zeemannen zijn vaak zeer arm, dus zo’n muts krijgen, betekent heel wat voor hen. En hoe verder het jaar vordert, hoe emotioneler die mannen worden. Vaak zijn ze al een maand of negen van huis weg en met de kerstdagen weegt dat door. Daarom zijn ze blij dat wij toch aan hen denken in die moeilijke periode.’
 

Naast de cadeaus voor de zeemannen breit de club ook mutsen om te verkopen op kerstmarkten. Met de opbrengst laat de mutsenclub de labels Stella Maris Gent Handmade maken. Die naait de 85-jarige Anna Everaert, de nestor van de club, geduldig in elke muts. ‘Als je zo oud bent als ik en je kan nog iets doen voor de mensen, dan ben je gelukkig.’
Doordat de club al anderhalf jaar bezig is, wandelen er regelmatig zeemannen Stella Maris binnen met een kleurrijke muts op hun hoofd. ‘Dat is het tofste aan dit project’, zegt Ann. ‘Dat die mutsen de hele wereld rondreizen en hier dan na lange tijd toch weer opduiken.’

De Mutsenclub is nog op zoek naar sponsors die snoep, balpennen, kalenders... kunnen leveren om in de mutsen te stoppen. Mogelijke sponsors kunnen mailen naar ann.vandersypt@telenet.be.
Ook knuffelberen en kleren voor de zeemannen zijn steeds welkom.