Het zeemanshuis Stella Maris lijkt wel een breiatelier als we er op dinsdagavond binnenstappen. Zo’n dertig vrouwen breien er mutsen voor de zeemannen, terwijl ze een klapke doen bij een stuk taart. Geen enkel lid van de mutsenclub wil de bijeenkomst van februari missen, want er is hen een special guest beloofd.

‘Via mail hebben we een paar tips gekregen. Het zou om een grote man gaan’, zegt Yvette Eeckhout. ‘Ik hoop op een danser, misschien wel een Chippendale’, lacht ze.
De verbazing is groot als om acht uur bisschop Luc Van Looy binnenstapt, mét accordeon. Als een geboren entertainer zet hij enkele klassiekers in. De tekst van De lichtjes van de Schelde en ’t?Vliegerke gaat vlot over de lippen, terwijl de breinaalden lustig voort tikken.
‘Juist zingen hé dames, ge moogt geen steken laten vallen’, grapt de bisschop, ondertussen met een muts op het hoofd.


De nestor van de groep, Anna Everaert (86), is onder de indruk. ‘Vroeger waren priesters altijd zo stijf. Ik ben opgevoed met een totale eerbied voor een bisschop, terwijl hij hier gewoon met een pots op zijn hoofd liedjes voor ons staat te zingen. Het is mooi dat hij tussen het volk staat. En hij speelt zo schoon’, zegt ze met een twinkeling in de ogen.
Dat de bisschop haar net een compliment heeft gegeven over haar haar, dat ‘nog helemaal niet grijs is én dat op haar leeftijd’, maakt hem wellicht nog sympathieker.

De bisschop is de breisters dan ook goed gezind. ‘Toen ik hoorde over het initiatief, dacht ik daar moet ik eens op bezoek gaan. De mutsen zijn een perfect cadeau voor de zeemannen, die afzien met dit weer. En ze zijn nog mooi ook, ik neem er straks een mee voor mijn vriend, de bisschop van Antwerpen, en ook eentje voor mezelf natuurlijk.’