Aan de vezamelplaats voor deze gelegenheid, de kanoclub, werden expats gefouilleerd, hun bagage onderzocht en paspoorten gecontroleerd alvorens ze door Franse para’s werden overgebracht naar het vliegveld van Zoersel.

 

De deelnemende vrouwen en mannen vonden het allen fantastisch eens te mogen ondervinden wat men doet om landgenoten te ontzetten en evacueren. Het geeft een veilig gevoel te weten dat het Belgisch leger waakt, beaamden ze allen.

 

Op de vraag wat hen deed beslissen zich op te geven als figurant, liep er wel een rode draad. Alle deelnemers wilden vooral eens vliegen met een C130. Voor de vriendinnen van Sharon gold ook de uitzonderlijke ervaring samen eens mee te draaien in zo’n oefening en voor twee meisjes was het ook meteen hun luchtdoop.

 

De mannen - Frank, Pirre, Marc en Piet - hadden ieder zo hun eigen reden. Voor Frank en Pirre, die geen van beiden soldaat geweest zijn, overheerste het verlangen om ook eens het leger te kunnen ervaren. Daar bovenop kwam nog hun nieuwsgierigheid naar de wapens en vliegtuigen. Marc dan weer wilde vooral de C130 van binnen kunnen bekijken en bij de 81-jarige Piet kwam het nostalgisch gevoel naar boven.

 

De vijf jonge vrouwen en de mannen waren het enthousiast en volmondig eens: ‘Het was een spannende, interessante en ongelooflijke ervaring. We willen ons zonder aarzelen opnieuw inschrijven om deel te nemen als de kans zich mocht voordoen.’

.