Wij trokken met enige twijfels naar de Grote Kaai in Lokeren gisterenavond. Met optredens van The Charlatans (de oplichters), Röyksopp (stuifzwam) en New Order (Nieuwe Orde) kregen we namen die niet meteen veel vertrouwen inboezemen. Maar we kregen ongelijk.

The Charlatans beten de spits af. In ruim 20 jaar tijd heeft deze groep zich opgewerkt tot een van de stuwende krachten in de Britse rockscene. Kort na hun ontstaan proefden ze van het succes toen hun tweede single The Only One I Know een hit werd.

Zanger Tim Burgess verschijnt op het podium met een blond en net iets te lang jommekeskapsel, maar de interesse gaat al snel uit naar de band die fris van start gaat. The Charlatans kunnen putten uit 11 albums en moeten in hun korte set enkele nummers laten vallen. Zo horen we geen jammer genoeg geen Forever. Met het einde in zicht maakt de groep zich op voor The Only One I Know en het stevige How High. Sproston Green, sluit hun set af; waarmee ze de pover opgekomen fans gelukkig maar ietwat onvoldaan naar de bar kunnen sturen.

Royksopp

Net voor het Noorse muzikale duo Röyksopp op het podium komt leek het publiek dan toch de weg naar de Lokerse Feesten gevonden te hebben. De rijen op de Grote kaai waren verviervoudigd om Torbjørn Brundtland en Svein Berge bezig te zien en vooral te horen. De aanstekelijke synthesizer-electropop ging er als zoete broodjes in met The Girl and the Robot en What Else is There als hoogtepunt. De prachtige stem van zangeres Robyn, die met Röyksopp mee was afgezakt naar Lokeren, deed de rest. Wij kwamen, zagen en genoten.

New Order

Openen deed New Order _ ontstaan in 1980 uit de as van Joy Division, na de zelfmoord van zanger Ian Curtis _ met een wel heel korte versie van het wondermooie Elegia, waarvan ooit een versie van ruim 17 minuten op plaat werd gezet. Het stuwende Crystal zette de toon voor de rest van het concert en de nadruk in de aanvangsfase lag vooral op stevig gitaarwerk, waardoor songs als Regret, Ceremony en Age of Consent opeens een pak scherper klonken dan het plaatwerk van de heren uit Manchester.

Nog voor halfweg waagde Bernard Sumner zich een eerste keer aan een Joy Division-nummer: Isolation, dat in 1994 nog eens succesrijk werd omgetuned door de Noord-Ierse rockers van Therapy?. Nadien schakelt New Order naadloos over op een meer dansbare setlist en dat werd in Lokeren fel gesmaakt. 586, Temptation, Blue Monday het maakt niet uit. De Grote kaai raakt in extase. Voor de toegift werd opnieuw geput uit het rijke Joy Division verleden met Love will tear us apart. Voor ons had het gerust nog een tijdje mogen doorgaan.