De school sloot. De jongens konden mee naar Mariadal. In de oude Broedersschool waren nog maar drie leerlingen over omdat de rest al eerder naar het gemengd onderwijs overstapte. In 1972 kon men dus plannen beginnen maken voor een ruimer parochiecentrum. Dat werd voorgesteld als de eerste en enige niet-politiek gebonden zaal in het Hoegaarden van toen. Er werd gepraat met alle mogelijke gebruikers. Die zouden door deel te nemen aan gemeenschappelijke actviteiten samen de nieuwe zaal moeten financieren.

 Veertig jaar geleden bestond het parochiecentrum (het patronaat) uit een toneelzaal op de verdieping en een cafetaria ernaast, bovenaan de trap. De chiro gebruikte de klaslokalen. Die klassen op het gelijkvloers hadden houten wanden die makkelijk werden uitgebroken. Zo ontstond de huidige zaal met tapkast tegen de straatzijde. Haaks daarop stond de overdekte speelplaats, die werd dichtgemaakt en geïntegreerd in de zaal. Daarachter kwam een keuken. Het café op de verdieping werd een vergaderlokaal. De toneelzaal bleef, maar is sindsdien ook buiten gebruik gesteld.

 Voor het onbewoonde huis op de speelplaats bestonden de raarste plannen. In Het Nieuwsblad van1972 wordt de sloping aangekondigd, 'eventueel kunnen  de kelders bewaard worden'. In de plaats zou sportaccomodatie kunnen komen. Omdat de gemeente toen al bezig was met uitbreiding van het sportstadion aan de Tiensestraat, werd voorgesteld dat de parochie een openlucht zwembad zou bouwen. Een 25-meterbad volstond.

 Uiteindelijk is het oude huis deels blijven staan, tot nu. Erachter kwamen de betonnen lokalen van de chiro die vandaag ter discussie staan. Voor veiligheid en comfort wordt naar andere oplossingen uitgekeken. Het hele parochiecentrum is eigendom van de dekenij Tienen-Hoegaarden.