Wie dezer dagen bij Voeding Beyst binnen stapt kan er niet naast kijken : op de deur hangen affiches met 65 die u melden dat de winkel (althans op die lokatie) 65 jaar bestaat. Maar eigenlijk begon de start van de zaak veel vroeger.

Eind de jaren 30 opende ons ma, samen met haar zuster, in de Stationsstraat, op de hoek met de Nieuwstraat, haar voedingswinkel. Getuige daarvan zijn de foto’s die nu in de winkel bij Corine ophangen. Rechtover ma haar winkel was een bloemisterij waar Achiel Beyst één van de zonen was. En zo leerden zij elkaar kennen, werden een koppel en trouwden in 1940. En papa Achiel kwam mee in de winkel helpen.

Ook de zuster van ons ma trouwde en verhuisde naar Zeveneken. De oorlog brak uit, ons pa moest het land gaan verdedigen en ons ma runde tot in 1945 de winkel alleen. In die tijd werden 3 zonen geboren (ik kwam pas in 1949) en in oktober 1945 verhuisden ze naar Dorp West waar de winkel nu nog altijd gevestigd is. Intussen dacht onze pa reeds aan de toekomst en begon hij,naast de winkel, nog met een bloemisterij in de gedachte dat later één van zijn zonen hier in verder kon. Ons ma die toen bekend werd als “jeanneke beyst”deed alleen verder met haar winkel in het dorp.


De oudste zoon Willy was niet geïnteresseerd in de bloemisterij maar des te meer in de winkel en werd eind jaren 50 de rechterhand van ons ma. Hij volgde avondles bij het toenmalige Imov en bracht daardoor nieuwe ideeën en een nieuwe elan mee in de winkel. Er waren toen nog geen grootwarenhuizen,het werd stilaan de grootste voedingswinkel van het dorp en de winkel was vooral gespecialiseerd in een ruim assortiment van verse groenten en fruit. Ja drie maal in de week moesten pa en Willy vroeg uit de veren (meestal rond 2 uur) om naar de vroegmarkt op de Vrijdagsmarkt hun waren te gaan kopen. In de vakantie mocht ik als kind af en toe eens mee en vond ik dat een zeer drukke maar gezellige bedoening. Op woensdagsnamiddag, in het weekend en in de vakantie moesten wij allen heel veel mee helpen in de winkel, iets wat ik heel graag deed. De winkel was toen beter gekend als “DE SPAR” omdat hij daaraan - niet als gerant - maar als vrije winkel verbonden was. Zo konden de klanten sparzegeltjes sparen en moesten ik en mijn broer Luc elke maand met onze fiets sparfoldertjes gaan bussen in de straten van Lochristi.

In 1965 huwde Willy met Mariette en namen zij de winkel over van mijn ouders. Zij kregen twee dochters : Annick en Corine. Het contract met De Spar werd opgezegd, de winkel kreeg de naam “VOEDING BEYST” en de sparzegeltjes werden vervangen door “Beystzegeltjes” wat toen zeer vooruitstrevend was. Het werd een echt bloeiende zaak maar jammer genoeg sloeg in 1970 het noodlot toe : Willy, pas 29 jaar, heeft ons toen veel te vroeg verlaten. Zijn vrouw Mariette heeft dan zeer moedig, samen met de opvoeding van haar kinderen, de winkel alleen verder gerund. Tot in 1993 haar dochter Corine de fakkel over nam. De eerste jaren deed ze het alleen maar later is Christophe haar komen mee helpen. In 2002, na de start van de euro, hebben zij met het huis er naast de winkel uitgebreid van 70 naar 100 m². Nog steeds met een ruim assortiment aan groenten en fruit, maar ook een uitgebreid gamma van kazen en charcuterie, snoep en belegde broodjes. Ook het aanbod van droge voeding, dranken en kuisprodukten bleef behouden.

Met de komst van de vele grootwarenhuizen is het niet altijd een evidentie om nog een buurtwinkel uit te baten. Maar Corine doet dit met verve en is nog steeds een gevestigde waarde in het centrum van het dorp. De kaasschotels, charcuterieschotels, ontbijtmanden, fruitmanden, belegde toastjes, groenteschotels … worden gewaardeerd omwille van hun diversiteit, versheid en kwaliteit. Daarnaast wil Corine nog steeds de buurtwinkel zijn waar je zonder schroom gerust mag langskomen om één of twee artikelen aan te kopen. Nee, daar maakt zij geen probleem van. Zij benadrukt ook dat zij, in deze onpersoonlijke tijden, heel veel respons en waardering krijgt van haar klanten. Haar warme onthaal en bezorgdheid voor elk individu zal hier zeker niet vreemd aan zijn.

Wij de “beystjes” zijn dan ook fier en blij dat “Voeding Beyst” na al die jaren nog steeds bloeit. Maar naar alle waarschijnlijkheid is dit de laatste generatie want Silke, de dochter van Corine en Christophe kijkt met heel andere interesses naar de toekomst.

Toch denk ik dat Jeanneken en Achiel vroeger nooit verwacht hadden dat hun levenswerk ooit zo’n evolutie en lange weg zou kennen. Ook zij zullen hierboven, samen met Willy, heel fier zijn.


janien