Kinesiste Lies Martens: 'Het parcours dat je hier ziet lijkt misschien wat overdreven, maar het is wel degelijk een simulatie van risicofactoren die in de werkelijkheid voorkomen. We laten het parcours door goedziende mensen doen met een foute bril en zelfs geblinddoekt zodat ze hetzelfde ervaren als slechtzienden. We binden een sjaal rond de benen, om hen te laten voelen hoe het voelt als je minder beweeglijk bent. En er liggen in werkelijkheid natuurlijk nooit een tiental tijdschriften op de grond, maar het kan wel eens gebeuren dat iemand een tijdschrift laat vallen en dat brengt dan meteen slipgevaar mee voor wie onachtzaam is.'

Schepen voor welzijn en sociale zaken Guy Reynebeau was de eerste om het parcours uit te testen. De schepen kreeg een bril opgezet met glazen die zo dik waren als de bodem van een confituurbokaal en moest/mocht (schrappen wat niet past) een te groot paar rood gelakte clownschoenen aantrekken om het parcours af te leggen. Hij bracht het er zonder valpartijen van af, al mocht hij ondervinden dat het gezien de opgelegde beperkingen niet evident was alle hindernissen vlot te nemen.'