Afgelopen weekend was het kermis in Lochristi-dorp. Toen de kinderen klein waren stond de kermis met rode stip aangeduid op de kalender. En dan vooral het gratis uurtje waarvoor je een kaart kon afhalen op het gemeentehuis, overhandigd door de burgemeester himself! Dan kwam het erop aan om met twee kleine kinderen op dat uurtje zoveel mogelijk kraampjes langs te gaan. Stress dus. Want de ene wil liefst eerst op de ‘molekens’, de andere wil naar het viskraam.

 

Altijd kwam je andere ouders tegen met dezelfde stress en dezelfde dilemma’s. En dan snel, terwijl zoon of dochter aan je hand trok, een korte babbel: ‘amai, het is weer van hot naar her. We zullen blij zijn als de kermis gedaan is’. Om dan bij alweer een ander kraam te helpen bij het eendjes vissen of bij het schieten. Na het gratis uurtje werd het centje van oma en opa dan besteed aan de favoriete kermispleziertjes: altijd moeilijk kiezen… Maar de laatste jaren was het vaak het lunapark. Waar jeton na jeton in de gleuf verdween om dan geld en knuffels te zien schuiven, in de hoop de favoriete knuffel in de grijper beet te hebben (wat natuurlijk bijna nooit lukte).
 
Afsluiter was steevast het oliebollenkraam: een grote zak waar we met het hele gezin met frietvorkjes de warme oliebollen met veel bloemsuiker verorberden en tegen elkaar zeiden dat dit écht bij de kermis hoort. De kermis is zoiets waar je met heimwee aan terug denkt als je kinderen groter worden en liever met de vrienden en vriendinnen afspreken.
 
Wij gaan graag nog eens naar de kermis in ons vorige dorp waar we dan met enkele vrienden afspreken. De zoon gaat mee om z’n oude makkers van de lagere school terug te zien. Tot mijn verbazing zie ik dan opgeschoten jonge mannen en prachtige meiden in zijn gezelschap. Zijn dat die kinderen van vroeger??? Sommigen herken ik niet eens. Heerlijk om dan op een terras te zitten en de jeugd voorbij te zien flaneren. Ondertussen zitten zij op de autoscooter. Sommigen zullen wel indruk proberen maken op een meisje dat er nu vast veel beter uitziet dan toen in de lagere school. En achter een hoekje vormt zich een nieuw koppeltje…
 
En wij, wij sluiten de kermis nog altijd af met een pak oliebollen met bloemsuiker. Want dat hoort er gewoon bij!