Het erelijstje van het AZ Sint-Lucas ziet er anders wel mooi uit: 29 van de negentig beklommen de Mont-Ventoux twee keer, 14 drie keer en één dus zelfs vier keer. Nog één iemand bereikte de top al lopend.

Jan Heymans: ,Zaterdagmorgen zaten we al om 5u30 aan het ontbijt, en aan motivatie ontbrak het niemand. We waren er ook goed op voorbereid, en iedereen wou er voor gaan. Maar ik zag toch ook zenuwachtige gezichten. Je moet er rekening mee houden dat er mensen bij waren die zes maand geleden nog geen fiets hadden. En om het voor iedereen haalbaar te maken hadden we ons verdeeld in twee groepen. We hadden als grootste deelnemende groep ook een eigen startschotmoment binnen het evenement.'

Het weer zat ook ongelooflijk mee: twintig graden, in de namiddag 39 graden, en boven aan de top 23 graden. Er was echt euforie en emotie, aan de top, bij sommigen vloeiden er tranen van geluk. De verhalen werden met elkaar gedeeld, dat was echt een mooi moment. Het was ook een prachtig uitzicht daar op de top: goed weer, de Middellandse Zee, de Alpen. Ook op de receptie werd er nagenoten.'

'Tijdens de gesprekken kwam er één zin naar boven: dit moet een vervolg krijgen. Hoe we het gaan doen weet ik nog niet, maar dit kan inderdaad niet bij een eenmalig evenement blijven. Het bedrijf heeft zo toegeleefd naar die prestatie dat het de onderlinge band tussen de personeelsleden echt wel versterkt heeft. We moeten daar inderdaad  nog iets mee doen.'

Heymans is een gelukkig man. Niet zozeer omwille van zijn eigen prestatie, :,De grootste voldoening haal ik uit het feit dat de anderen, van de eerste tot de laatste, de top bereikt hebben.'