In 1952 vertrok Romain naar Congo als werkleider voor Blaton Aubert, daar werd hij aangesteld voor de bouw van een villawijk en later ook voor de constructie van een laboratorium voor INEAC. Enkele maanden later volgden Lucie en de twee kinderen die ze intussen hadden hem naar het Afrikaanse land. Hij moest er hard werken, maar ze hebben er samen een mooie tijd beleefd. Het deed Romain trouwens iets toen hij vorig jaar bij de herdenking van 50 jaar onafhankelijkheid van Congo in een reportage het laboratorium terug op TV zag, het staat er nog! Na drie jaar keerden ze terug en bouwden een huis in Massemen.

Romain bleef bij Blaton en ging van Blaton CCC naar Blaton Batîments et Ponts verder mee naar Blaton Promibel Belge en uiteindelijk naar Amart. Bij Amart was hij afgevaardigd beheerder en stond hij dus in voor het dagelijks bestuur. Hij heeft zelf ook de naam Amart bedacht op vraag van de baas van Blaton: Amart is een samentrekking van de eerste letters van het woord ambacht en van het woord kunst. Romain is op pensioen gegaan bij Amart. Zijn twee mooiste werken waar hij graag op terugkijkt zijn de converserie te Champlon en het kasteel van Argenteuil. Bij deze werken had hij veelvuldig contact met de Belgische koninklijke familie.

Ook politiek heeft Romain zich geëngageerd. In 1970 werd hij door de Massemse burgemeester Capiau overhaald om op de lijst te gaan staan. Hij was toen in die tijd een bekend figuur als voorzitter van de Bond. Er kwamen echter geen verkiezingen omdat er maar één partij opkwam en hij werd zonder stemming gemeenteraadslid. Bij de fusie met Wetteren werd hij lid van de partij Nieuw Wetteren. Hij kreeg veel stemmen en mocht naar het OCMW als voorzitter. Een zware, maar leuke periode. Hij heeft in die zes jaar echt van alles meegemaakt ('zuster Insuline', de moeilijkheden rond het Emmanuelziekenhuis en de financiële problemen van het OCMW, …). Hij was een voorzitter die meeleefde met zijn personeel en die zelfs een paar maanden loonuitstel voor zichzelf vroeg opdat zeker eerst al het personeel betaald zou kunnen worden. Een voorzitter dus met een gouden hart dus! Na zes jaar besliste hij de politiek vaarwel te zeggen, het was mooi geweest.

Lucie was altijd in de weer voor haar kinderen, om het huishouden te beredderen en om Romain te verwennen. Daarnaast vond ze in haar vrije uren de tijd om zich voor de KAV van Massemen in te zetten als o.a. wijkmeesteres en ook als voorzitster. Verder hield ze er ook van om in haar moestuin te werken.

Romain en Lucie hebben samen vijf kinderen grootgebracht: Lena, Rosa, Vera, Greta en Bea. Vijf dochters met een naam eindigend op –a. Die hebben hebben gezorgd voor negen kleinkinderen, namelijk Dieter, Aster, Wouter, Barbara, Maarten, Roeland, Linde, Michiel en Jasmijn en deze negen zorgden op hun beurt voor negen schattige achterkleinkinderen, namelijk Matisse, Finn, Kornul, Gust, Warre, Sien, Nette, Briek en Kobe. Naast het diamanten jubileum werd er zondag trouwens ook een vrouwelijk viergeslacht gevierd in de familie.

Na zestig jaar zijn Romain en Lucie nog altijd verliefd. Ze hebben drukke dagen en vervelen zich geen minuut. De dagen zijn voor hen veel te kort. Met hun grote nageslacht, de vele vrienden en familieleden hebben ze altijd wel wat te doen. Lucie geniet er vooral van als ze kan koken voor haar grote nageslacht en ze iedereen een plaatsje probeert te geven in de veranda. Romain speelt nog met de duiven, dat deed hij al van jongsaf samen met zijn vader. Vandaag speelt hij nog altijd mee met wedstrijden en is hij nog steeds lid van de Belgische Duivenmaatschappij.

Klik hieronder op het pijltje om de slideshow te starten. Klik op de vier pijltjes rechtsonder in het schermpje om de foto's over de volledige breedte van je scherm te bekijken.

 

Foto's Christine Eloot