Het Goudblommeke in Papier is een begrip. Het is het café waar dichter Geert van Bruane zijn pinten kwam drinken met onder andere René Magritte. Ook Louis Paul Boon had hier een rekening lopen. Hier is de Cobra-beweging is begonnen. Hier vierde Hugo Claus zijn eerste bruiloft. Drie jaar geleden ging het café failliet. Toen werd een coöperatieve opgericht en twee een jaar later heropende die het Goudblommeke, onder voorzitterschap van Danny Verbiest.

Waar was je toen maandagmiddag die steen naar beneden viel?

Danny Verbiest: 'Ik was aan zee. Ik hoorde het bericht op de radio. Niet dat ik zo scherp luisterde, maar toen ik Cellebroersstraat hoorde, was mijn aandacht meteen gescherpt. Ik belde direct naar Stef, onze garçon die net terug was van Boterhammen in het Park. Het was maandag en dan is het café altijd dicht.'

De straat is af gesloten. Schaadt dat?

'Niet echt. Het heeft zelfs een beetje voordeel opgeleverd want er kwamen wat ramptoeristen langs deze week.'

Hoe gaat het met Het Goudblommeke in Papier?

'Heel goed. Dit jaar ligt de omzet al een kwart hoger dan het jaar voordien. Inderdaad, ondanks de crisis. Ik denk dat de crisis bepaalde niches niet treft. Ook bijvoorbeeld de betere restaurants zitten nog altijd vol.'

Je zat tot 2004 met Gert Verhulst in Studio100 waar je je stem leende aan de hond Samson. Mis je het niet?

'Ik ben weggegaan omdat ik niet meer creatief kon zijn. Kijk, in het begin dachten we samen alles uit. Met het succes kwam de groei en plots zit je op een troon met onder je 250 werknemers. Zij komen met voorstellen voor programma's en soms voelde ik: dat programma zal nooit aanslaan. Anderen zetten het licht toch op groen maar moesten twee jaar later erkennen: Danny's buikgevoel was juist. Als dat eenmaal gebeurt, is dat niet erg. Maar het viel vaker voor.'

'Met het Goudblommeke kan ik weer creatief zijn. En er is natuurlijk nog de animatiefilm die ik met Duitse en Koreaanse partners maak. Omdat ik dit niet om den brode moet doen, kan ik zeer streng zijn. Zo hebben we een half jaar gewerkt om de ogen en de blik van het hoofdpersonage juist te krijgen.'

Waarom staat er geen tv in het Goudblommeke in Papier?

'Dat hebben we bij aanvang zo beslist. Dit café is een belangrijk cultureel erfgoed, een organisch gegroeid samenspel van al die tekeningetjes en kadertjes en opschriften aan de muren. Je mag daar niet in inbreken met een televisie.'

Je bent deze week geïnterviewd door de Japanse tv. Snappen zij iets van ons surrealisme.

'Ze beseffen nu dat ze niet zijn uitgerust met die rare kronkel om ons surrealisme te begrijpen. Daarom beslisten ze op een andere manier toegang te zoeken: via onze eet- en drinkcultuur. Er kwam een Japanner naar ons land om te leren brouwen. Ze maken rond hem een tv-programma en breiden dan uit naar cafés en zo vonden ze het Goudblommeke.'

Het Goudblommeke is een literair café. Ben jij zelf een lezer?

'Jawel. Onlangs heb ik nog eens genoten van Tijl Uylenspiegel van Charles De Coster, een boek dat ik op veel te jonge leeftijd voor het eerst las. Ook Het Verdriet van België heb ik herlezen. Ik lees breder dan alleen maar binnenlands. Van Umberto Eco heb ik alles gelezen en ook van Jules Vernes.'

Van lezen word je slim. Je ex-Studio-100-vennoot Hans Bourlon schopte het twee jaar geleden tot in de finale van de Slimste Mens ter Wereld. Mogen ze jou daarvoor vragen?

'Ze hebben me al driemaal gevraagd en even veel keer een neen gekregen. Omdat ik altijd speel om te winnen. Zelfs een onschuldig kaartspelletje. Dan word ik gestresseerd en dat vermindert mijn concentratie. Dat kan nooit goede televisie opleveren.'

Op de IJzerwake pleitte Frans Crols er vorige zondag voor dat Vlaanderen Brussel zou laten vallen. Een goed idee?

'Die vraag kan ik hier niet op twee regels beantwoorden, daarvoor is de materie te complex. En je hebt twee kanten, de politieke en de menselijke die vaak lijnrecht tegenover elkaar staan.'

Op dat moment neemt er een klant afscheid en zegt nog dat hij ooit iets schreef over de kachel van het Goudblommeke in Papier. 'Die man is eigenlijk Franstalig, maar hij hoorde me Nederlands praten met jou en dus spreekt hij me vandaag ook in het Nederlands aan. Maar de volgende keer dat we elkaar zien, communiceren we misschien in het Frans.'

Komen er hier veel Vlamingen?

'Dat wel. Mensen van Poperinge, Ieper en Nieuwpoort maar even goed uit Turnhout. Onlangs was hier een Turnhouts gezin. Ik vertelde hen de geschiedenis van het Goudblommeke en zei bij afscheid een beetje lachend: allez, tot volgende week. En jawel, die mensen stonden hier een week later terug met vrienden.'

Heb je problemen om Nederlandstalig personeel te vinden?

',Je moet er wel goed naar zoeken maar het lukt wel.'