Volgens Huytebroeck, bevoegd voor Leefmilieu, is de groenteteelt in de stad nu al terug van weggeweest. Er worden planten gekweekt op vensterbanken, langs gevels, op daken en in gemeenschappelijke of particuliere tuinen.

Van die tuinen wordt al 350 hectare bewerkt in Brussel, verdeeld over meer dan 4.500 percelen. De Brusselse regering heeft zich nu achter een voorstel geschaard om de aanleg van moestuinen aan te moedigen. 'Op dit ogenblik kweekt een Brusselaar op de vijf zijn eigen groenten. Wij willen dat aantal verdubbelen', zegt Huytebroeck.

Campagne

Er wordt een monitoring opgestart om de hoeveelheid, de kwaliteit en het type productie in de stad te analyseren. '85 procent van de bevolking heeft toegang tot een tuin of een terras. Er is dus heel wat potentieel, te meer omdat 75 procent van de bevolking zegt geïnteresseerd te zijn', klinkt het.

Daarom wordt er een bewustmakingscampagne uitgewerkt met onder meer de verdeling van vijfduizend starterskits. Tegelijk wordt er al twee jaar een projectoproep georganiseerd om initiatieven rond gemeenschappelijke moestuinen te ondersteunen. De moestuintjes worden bovendien opgenomen in openbare projecten voor groene ruimten. Onder meer in de gewestparken in langs de Groene Wandeling komen er percelen vrij.

Radijzen en meloenen

Op de website stadsmoestuinen.be wordt tot slot omkadering en begeleiding geboden. Je vindt er een kaartje met alle moestuinen die al aangelegd zijn in het gewest, zoals het tuintje Albert Street in Laken. Dat is een pedagogische tuin die in 2006 door een tiental wijkbewoners werd aangelegd langs de spoorwegberm. Er worden radijzen, meloenen, ajuinen, pompoenen, kroppen sla en kruiden gekweekt. 'Zo'n moestuin is een zegen voor de buurtbewoners', zegt vrijwilligster Cécile Boon. 'Je komt er tot rust, het is er mooi en je kan er lekkere en gezonde groenten kweken. Bovendien kom je er je buren tegen, het heeft dus ook een sociale functie.' Huytebroeck vult aan dat moestuinen de ecologische voetafdruk verminderen.