'Het idee is gerijpt aan de universiteit', vertelt Hervé Eeckman. 'Ik studeerde rechten en was actief in onder andere de Academische Raad. In discussies vroeg ik vaak aan medeleerlingen waar ze de mosterd voor hun discours haalden. Uit de kranten, antwoordden ze. Toen daagde het me dat blinden verstoken waren van die informatiebron.'

Dankzij 'Het Nieuwsblad'

Eeckman, die kort na zijn geboorte blind werd, vond werk als jurist bij het Commissariaat voor de Vluchtelingen. Maar het idee voor een blindenkrant bleef bijten. Hij stichtte de vzw Kamelego en omdat hij wist dat hij zich geen eigen redactie kon permitteren, bedacht hij een simpele oplossing: een brailleversie van een bestaande krant. 'Met dat voorstel ging ik langs bij alle Vlaamse krantendirecties. Alleen Guido Verdeyen, de toenmalige ceo van Het Nieuwsblad en De Standaard was bereid mee in het project te stappen. De man deed dat duidelijk vanuit een groot sociaal aanvoelen. De andere kranten stuurden me wandelen. Nadien heb ik hen de vraag nooit meer opnieuw gesteld.'

Unieke krant

Op 14 december 1992 verscheen de eerste braillekrant. 'Wij stonden zelf als het nieuws van de dag op onze allereerste voorpagina. En 's avonds zaten we in het tv-journaal. Een braillekrant was toen groot nationaal nieuws. Ook al omdat we zo uniek waren. Alleen in Frankrijk was er iets gelijkaardigs met de brailleversie van L'Est Républicaine.'

De braillekrant was eerst een selectie artikels uit De Standaard. Dan kwam de Nieuwsblad-versie erbij. Vandaag is de braillekrant een combinatie van het beste uit De Standaard en Het Nieuwsblad. Tegen 's morgens zes uur hebben de abonnees hun krant in de bus.

'Wanneer De Standaard of Het Nieuwsblad een primeur brachten, dan hadden wij die ook. In die zeventien jaar zijn er een paar lezersbrieven binnengekomen. We beslisten die niet op te nemen omdat de braillekrant zich exclusief op informatie wil toespitsen. Vrij snel na de start had de braillekrant 120 abonnees. We bleven lang op dat niveau hangen. Onze abonnees betalen voor de krant. Natuurlijk dekken die inkomsten de kosten niet. We moeten eerlijk zijn: we overleven vooral bij gratie van subsidies van de Vlaamse overheid.'

Hervé Eeckman bracht de braillekrant bij de tijd. Eerst lanceerde hij de digikrant, een digitale versie die je van je computerscherm kan aflezen, middels grote letters.

Computer leest voor

Wie een computer heeft met een stemprogramma, kan zich de krant laten voorlezen. Abonnees krijgen de digikrant dagelijks in hun mailbox. De digikrant biedt een veel ruimere selectie van Nieuwsblad- en Standaard-artikels dan de braillekrant. 'Maar je moet er wel voor aan je computer zitten. Terwijl je met de braillekrant kan gaan en staan waar je wil.'

Vorig jaar is de audiokrant gelanceerd. Die combineert de volledigheid van de digikrant met de bewegingsvrijheid van de braillekrant. De audiokrant is een dagelijkse cd die wordt voorgelezen door een draagbaar apparaat.

'De nieuwe versies sloegen goed aan. Steeds meer abonnees verkozen die boven de papieren krant. We hebben nu al 100 abonnees voor die elektronische versies. Nog maar 15 mensen willen de papieren versie. Dat is te weinig. Daarom stoppen we ermee.'

Hervé Eeckman blijft ambitieus. Hij streeft naar 275 abonnees voor zijn elektronische kranten. 'Dat cijfer is ons ook vooropgesteld door de Vlaamse overheid. Per 25lezers die we daaronder blijven, gaat er voortaan een stuk van onze subsidies af.'