De Geuzenprijs is bedoeld als 'een hommage aan signalen van het creatief vermogen van de vrije, kritische geest en als bijdrage tot de uitstraling van een volwassen, ongecomplexeerde vrijzinnigheid'. 
 
 Laureaten worden gekozen 'onder hen die, zonder daarom een onberispelijk boegbeeld te moeten zijn, de mond niet willen houden of de pen niet willen breken tegenover alles wat een vrij, open meerdimensionaal leefklimaat in Vlaanderen tegenwerkt of bedreigt', zo verluidt.
 
       Erwin Mortier (Nevele °1965) krijgt de prijs 'omdat hij in zijn proza, poëzie en essays. kritische vragen stelt over hoe we samenleven in uiteenlopende, veelal alledaagse contexten. Zijn soms bijtende humor en lichtvoetige zelfrelativering, gegoten in zinnelijke taal, dagen de gevestigde orde en meningen op prettig rebelse wijze uit tot reflectie'. 
 
       Etienne Vermeersch (Brugge °1934) krijgt de prijs vanwege zijn niet-aflatende inspanningen om de waarheid (met kleine letter w) kenbaar te maken, 'omdat hij een taboedoorbreker is en een wezenlijke rol gespeeld heeft in de ontvoogding van de mens op ethisch wereldbeschouwelijk en Vlaams vlak en omdat hij geen ivoren-toren-intellectueel is, maar altijd probleemoplossend denkt'. 
 
       De prijs is een initiatief van het Taalminnend Studentengenootschap 't Zal Wel Gaan, zijn oud-ledenbond en het Fonds Tony Bergmann. De andere genomineerden waren Anne Provoost, Hans Teeuwen en Tom Lanoye. 
 
Hij werd voor het eerst uitgereikt in 1979. Vroegere laureaten zijn Johan Anthierens, Maurice De Wilde, Jeroen Brouwers, Kamagurka, Nicole van Goethem, Lucienne Herman - Michielsen en de Vlaamse Vereniging Recht op Waardig Sterven,  Cornelius Bracke en Guido Van Meir.