Lang twijfelden Pol en Els niet toen een lap grond te koop kwam op amper tientallen meters van hun toenmalige woning. Ideaal, zo bleek, want Pol runde naast de deur al zijn eigen schrijnwerk- en interieurbedrijf. De keuze voor architect Frederic Przybylski lag ook voor de hand. Niet alleen was hij een jeugdvriend, zijn stijl sprak bouwheren Pol en Els bijzonder aan. Pol: 'Met vereende krachten werd gedurende meer dan twee jaar gewerkt aan de woning. De combinatie arbeid, bouwen en drie kindjes opvoeden was niet altijd even makkelijk, maar we hebben het gehaald!' Op de vraag of dit nu voor hen de eindhalte is, antwoorden ze resoluut: 'Keulen en Parijs stonden er niet op één dag en ook een huis bouwen vraagt tijd. Zoals de meeste jonge gezinnen dienden we keuzes te maken in functie van ons budget. Het bureel, de tuin, onze slaapkamer, de lounge. er zijn nog ideeën en projecten genoeg voor de toekomst. Ze zijn hier nog niet van ons af!'

Tips van de bewoners
- Voor de verlichting werd gestreefd naar eenheid. Pol heeft een zwak voor kubussen en dat weerspiegelt zich in de armaturen, spots en hanglampen. 'Mits een beetje zoeken kan je je woning, zonder de eenheid te verliezen, toch een heel afwisselend lichtgamma meegeven.'

- 'Denk op voorhand na of je later nog veranderingen zal willen doen. Zo hebben wij alvast voorzieningen getroffen voor een extra loungevide boven de zithoek, compleet met stopcontacten en schuifraam. Nu oogt het misschien wat vreemd, zo'n schuifraam hoog in de lucht en stopcontacten waar niemand bijkan, maar ooit zullen we heel makkelijk onze plannen kunnen verwezenlijken.'